Bir seferinde bir kadın görmüştüm, yakasi açık açık bir entari giymişti, gözleri donuk donuk bakıyordu, hava eksi beşken Lyubliyana sokaklarinda dolaşıyordu. Sarhoş olduğunu sandim ona yardım etmeye davrandım, ama ona çeketimi verme önerimi reddetti. Belki de onun dunyasinda mevsim yazdı, bedeni onu bekleyen kişinin tutkusuyla ısınmıştı..
İlk kez elimi kaldırdığım ana kadar bu korkudan nasıl kurtulacağımı bilmiyordum. Elimin bir kez aşağı yukan hareket etmesi bu korkuyu yok etti. Bunun çok kolay, sandığımdan daha kolay bir hareket olduğunu kavradım. Artık ellerim, onların yüzüne şiddetli bir tokat indirmek için havaya kalkabiliyordu.