Atatürk'ten 27 Mayıs Anayasasına, Türkiye'ye bağımsız ve demokratik kurum anlayışını Kemalistler getirdiler. Daha dünyada "sivil toplum" anlayışının bulunmadığı bir dönemde, son derece yoksul ve eğitimsiz bir toplumda, baskıcı geleneklere karşın, geleceğin "sivil toplum"unun tohumlan birer birer atıldı. Oysa aynı dönemde, Max Weber bile demokrasiyi şöyle tanımlıyordu: "Demokraside, halk güvendiği bir önder seçer. Seçilen önder 'Şimdi sesinizi kesin ve bana itaat edin' der. Artık halk ve parti onun işine karışamazlar."
Berger, Weber'in düşüncesini takip ederek Batı'nın kendi dinî geleneği içinde sekülerleşmenin tohumlarını taşıdığını öne sürer. Katolik inancına bir eleştiri olarak ortaya çıkan Protestanlık kutsal varlık alanını oldukça daraltmış, ibadetle ilgili anlayışı değiştirmişti. Örneğin Katolik, kendisine sürekli yardım eden meleklerle, azizlerin ve şehitlerin ruhlarıyla dolu bir dünyada ya şar ve hayatı olağanüstü tecrübelerle doludur. Oysa Protestanlık bu tür varlıklarla olan irtibatı ve olağanüstü olayları reddetti mümini büyük evrende Tanrı'yla baş başa bıraktı. Böyle bir amacı olmamakla birlikte Protestanlık, birey ve toplumu modern bilime hazırladı. Berger'in ifadesiyle, “meleklerin olmadığı bir gökyüzü astronomun ve astronotun müdahalesine açık hâle geldi".
"İnsanın kendi mesleğini 'kesinleştireceği'yaşam süresi çok kısa ve değerlidir. Toplumsal yaşam içinde zaman kaybı, 'boş konuşma' lüks, sağlık için yeterli olanından fazla uyku, -6, en fazla 8 saate kadar-, ahlaki açıdan mutlak olarak itiraz edilecek konulardır. Benjamin Franklin'in dediği gibi 'zaman paradır' anlamına gelmez ama önerme, bir ölçüde manevi anlamda geçerlidir: zaman sonsuz derecede değerlidir, çünkü kaybedilen her saat tanrının şanını artırma hizmetindeki çalışmadan çalınmıştır. Değersiz ve doğrudan doğruya yadsınacak bir başka şey de, etken olmayan düşünmedir, en azından meslek uğraşısı pahasına ise. Çünkü bu, meslek içinde tannının isteğinin etken bir biçimde yerine getirilmesinden daha az tanrının hoşuna gider. Ayrıca pazar günü bu işe ayrılmıştır ve Baxter'e göre, mesleklerinde tembel olanlar, zamanı geldiğinde, tanrıya ayıracak zamanı olmayanlardır."