"Onu yalnızca dokunarak, yalnızca koklayarak bile tanırdım; kör olsam bile nefeslerinden, ayaklarının yere vuruşundan tanırdım. Ölmüş olsam bile, dünyanın sonu gelmiş olsa bile tanırdım onu."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sonra ölümü eski bir dost olarak selamlamış, onunla birlikte memnuniyetle gitmiş ve ikisi, birbirinin dengi, bu hayattan ayrılmışlar.
Beyah, babam bana bir keresinde aşkın suya cok benzediğini söylemişti. Sakin olabilirmiş. Ya da azgın. Korkutucu. Sakinleştirici.
Su bir çok şey olabilir ama ne şekilde olursa olsun, hep su olacaktır.
Sen benim suyumsun.
Sanırım ben de senin suyun olabilirim.
Eğer bunu okuyorsan, bu, buharlaştım demektir.
Ama bu senin de buharlaşman gerektiği anlamına gelmez.
Git ve dünyaya bir sel gibi ak, Beyah.
Onu memnun etmeye ihtiyacım vardı.
Onu güldüren, nefes aldıran, sabahları uykudan uyandıran şey olmaya ihtiyacım vardı.
Bir süre için öyleydim de. Yaşamak için yegane sebebi ben olmuştum.
Ta ki o, ona benden daha çok anlam ifade eden tek şeyi keşfedene dek.
Okuyacağınız şey zaman zaman o kadar kötü bir tat bırakacak ki tükürmek isteyecek ama bu kelimeleri yutacaksınız, okuduklarınız bir parçanız haline gelecek, içinize işleyecek ve onlar yüzünden acı çekeceksiniz.
Ancak... benim sert uyarımla beraber... kelimelerimi yutmaya devam edeceksiniz çünkü buradasınız.
İnsan.
Meraklı.
Devam edin.