Kuruyup kaldığımız zaman her şeyi idare ettiğimizi, her şeyin iyi olduğunu vs. göstermek için tamamen sakat gibi yürümeye çalışırız. Kaybolan ister ruh derisi olsun, isterse üstünüze uymayan kültür yapımı deri, işin aslı başkaymış gibi yaparak aksarız. Ama böyle yaptığımızda hayat yoksullaşır ve bunun bedelini çok ağır öderiz.
Bir kadının depresyonlarının, can sıkıntılarının ve sayıklamalı kafa karışıklıklarının çoğu; yeniliğin, şevkin ve yaratıcılığın kısıtlandığı ya da yasaklandığı son derece sınırlı bir ruhsal yaşamdan kaynaklanır.