Whocanread
@whocanread
Booklover
Şu anda okuduğu kitap
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bu kitap bana göre Dikenlerin Büyüsü’nden daha iyiydi. Belki yazarın tarzına alıştığımız için bilmiyorum ama çok akıcıydı ve bir şekilde hikayeye kapıldım
Kitabın masalsı bir havası vardı. Sanki kitap okumuyorum da biri ateş başında bana saatlerce bir miti, dilden dile gelmiş bir masalı anlatıyordu. Bir varmış bir yokmuş, uzak diyarların birinde periler ve insanlar bir arada yaşarmış…
Fantastik serilerdeki gibi her detay verilsin, evren detaylandırılsın, tüm ipuçları birbirine bağlansın, karakter gelişimleri olsun ve hisler zamanla gelişsin beklentisiyle kitaba başlamazsanız daha iyi olur. Ravens, mistik bir hava içerisinde karakterlerin ana kapıldığı, hızlı duygu geçişlerinin olduğu bir kitaptı. Bu yönleriyle bana doğu fantastiklerini anımsattı.
Ben kitabı keyifle okudum. Tek kitaplık bir fantastikte hele de ilk 20-30 sayfada yazarın verdiği hisleri anlayınca beklentimi tamamen değiştirdim. Okudukça zeki Isobel ile acılı ve yalnız prens Rook’a alıştım ve hikayenin içine daha da girdim.
Detaylı ve uzun soluklu fantastik seriler okumayı daha çok seviyorum ama Ravens’i severek okudum. Kitaba başlamadan önce ne bekleyeceğini bilmek önemli. İçerisinde yetişkin içerik yoktu.
Bu türde okuduğum ilk kitaptı (reverse harem). Türe özel bir ilgim ve merakım yok. Fantastik olduğu için merak edip başladım.
Tamamen beklentisiz başladım ve önyargılı olmamaya çalıştım. Kitabın hemen başında karakterin annesinin üç kişiyle bağ kurduğunu okuduk. Zaten arka kapakta da esas kızımız Oleander’in beş kişiye bağlı olduğunu öğrendik. O yüzden Kitapyiyenler gibi bir evren mi var, kadınlar daha da nadir mi dünyaya geliyor diye düşünmeye başladım. Sonrasında ise bağlanma, esas bağ, bağlanan konusu biraz daha oturdu. Yine de evrene çok da dahil olmuş gibi hissedemedim. Yaşanılan dünyada insanların birbirine neden bağlandığı detaylandırılmamıştı. Umarım serinin devamında daha derinleşir. Diğer türlü böylesi bir konu bir “mantıklı” zemine oturtulmazsa sadece fantezi için yazılmış gibi durur
Şimdi tekrar kitaba dönersek beklediğimden daha akıcıydı. Akşam üzeri başlayıp gece bitirdim. Oleander’in o gizemli gücü ne diye merak ede ede kitabı bitirdim. Kitabın en güzel kısımları sonlarıydı. Çok heyecanlıydı ve “yok artık” dedirtti.
Oleander’in bağlı olduğu beş erkek var dkdkdkd. Bunların hepsi de birbirinden farklı karakterlerde. Atlas’tan bir şey kesin çıkacak. Bence North’un gücünü devirmeye çalışıyor. North aşırı kasıntı ama en kötüleri Nox tabi ki. Bence esas erkek Gryphon ve Gabe’de Alacakaranlık’taki Jacob gibi djdkdk.
Kitapta yetişkin içerik neredeyse hiç yoktu. Yine de serinin devamında çok daha fazla yoğun olacağını tahmin ediyorum. Bağ meselesi duygusallık ve cinsellik üzerine kurulmuş. Karakterlerin güçlerinde zirveye ulaşabilmesi için bağı tamamlamaları şart. Yani devamını hem okumak istiyorum hem de çekiniyorum dkdkdk.
Yunjae kitap boyunca bir çok şey yaşıyor. Aslında çok duygusal yazılsa sizi ağlatacak şeyler bunlar ama onun bakış açısından okuduğumuz için bir süre sonra onun hissizliği bizi de etkiliyor. Gerçi ben tam böyle devam eder sandığım an bir ağlamışım Bir yandan dram olmaması iyiydi diğer yandan daha etkileyici yazılabilir miydi diye düşünüyorum.
Kitapta Yunjae’in annesi onun “normal” bir çocuk olması için elinden geleni yapıyor. Yunjae ise büyüdükçe normal ve sıradanlığın ne olduğunu sorguluyor. Trajik şeyler yaşıyor, garip bir arkadaşlığa adım atıyor, ergenliğe giriyor ve daha bir sürü değişim yaşıyor.
Böyle kitapları bence herkes okumalı. Başkalarına empatiyle yaklaşmak ve daha anlayışlı, daha az yargılayıcı çocuk yetiştirmek açısından çok faydalı görüyorum.
