Mükemmeldi okuduğum zaman hatta hakkında okul dergisi için yazı bile yazmıştım öle bir anım var kitap hakkında gerek Oscar Wilde'ı edebiyat tarihinin suçlusu yapan eser olması gerek o lord Henry nin manipülasyonları,garibim basil Harvard ve tabikide ruhu içten içe çürüyen yakışıklı asıl dorian gray. 
Oscar Wilde #k:117254oscar 
Aforizmalar
Oscar Wilde #k:117254oscar Aforizmalar
Kitap güzeldi bir portre insanı nasıl etkiler gibisinden bir kurgusu vardı ben çok beğendim puanımı sadece kitaptaki ani gecislerden kırıyorum.Oscar wilde efsane bir yazar zaten mutlaka okuyun
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
DRAIN GRAY'İN PORTRESİ
Dorian Gray'in Portresi
Merhaba hissedenler, şimdi de size #ürkünçhikayeler #oscarwilde 'den #doriangrayinportresi kitabıyla geldim.
Bir insanın başına kendi portresi yüzenden en fazla ne gelebilir ki?
Dilediği Dilek mi?
Basil Hallward'ın yaptığı son portre, bu zamana kadar yaptığı en güzel portredir.
Ancak portrenin sahibi Dorian Gray, bir daha asla bu portredeki hâli kadar genç ve yakışıklı görünmeyeceğini anlayınca, içinden korkunç bir dilek geçirir.
O andan itibaren, Dorian dışarıdan güzel görünen ama içi kötü bir adama dönüşür.
Hiçbir şeyi umursamadan hayatını yaşar.
Ancak yaptığı hatalar onun peşini bırakmaz.
Neden yaptığımız şeylerin değerini sonradan anlarız?
Bazı dileklerin, duaların nasıl ve neden istediğimize dikkat etmeliyiz, yoksa sonradan bunun için çok pişman olabiliriz..
Çocuklarda da çok güzel bir etki olacağını düşünüyorum.
Kitap bittikten sonra da bize sorular ve kalıcı izler bırakıyor.
Yaptığımız kötülük öyle bir dank ediyor ki. Tabii ki tahmin edersiniz ki her şey olup bittikten sonra dank ediyor ve yaptığı şeyden pişmanlık duyduktan sonra o şeyi yok ediyor. Nasıl mı? Hepsi kitapta
Bence çok değerli bir esermiş. Asıl halini de merak ettim. Umarım bir gün okuma şansı yakalarım. Okuyanlara, okuyacaklara şimdiden keyifli okumalar dilerim
Dorian Gray'in Portresi
Merhaba hissedenler, şimdi de size #ürkünçhikayeler #oscarwilde 'den #doriangrayinportresi kitabıyla geldim.
Bir insanın başına kendi portresi yüzenden en fazla ne gelebilir ki?
Dilediği Dilek mi?
Basil Hallward'ın yaptığı son portre, bu zamana kadar yaptığı en güzel portredir.
Ancak portrenin sahibi Dorian Gray, bir daha asla bu portredeki hâli kadar genç ve yakışıklı görünmeyeceğini anlayınca, içinden korkunç bir dilek geçirir.
O andan itibaren, Dorian dışarıdan güzel görünen ama içi kötü bir adama dönüşür.
Hiçbir şeyi umursamadan hayatını yaşar.
Ancak yaptığı hatalar onun peşini bırakmaz.
Neden yaptığımız şeylerin değerini sonradan anlarız?
Bazı dileklerin, duaların nasıl ve neden istediğimize dikkat etmeliyiz, yoksa sonradan bunun için çok pişman olabiliriz..
Çocuklarda da çok güzel bir etki olacağını düşünüyorum.
Kitap bittikten sonra da bize sorular ve kalıcı izler bırakıyor.
Yaptığımız kötülük öyle bir dank ediyor ki. Tabii ki tahmin edersiniz ki her şey olup bittikten sonra dank ediyor ve yaptığı şeyden pişmanlık duyduktan sonra o şeyi yok ediyor. Nasıl mı? Hepsi kitapta
Bence çok değerli bir esermiş. Asıl halini de merak ettim. Umarım bir gün okuma şansı yakalarım. Okuyanlara, okuyacaklara şimdiden keyifli okumalar dilerim
Klasiklere sıcak yaklaşmıyorsanız ama okumak da istiyorsanız kitap tam size göre. İşlemek istediği temayı çok beğendim. Saf ve güzel bir ruhun nasıl şeytanlaşabileceğini, kibrin insanı nasıl baştan çıkarttığını ve kötü yollara sürüklediğini Oscar Wilde çok hoş işlemiş. Kitaptaki kadınlara yapılan yorumlara katılmasam da genel olarak diğer fikirleri oldukça hoş buldum. Bilinen gerçekleri kitap size söylüyor ve bilseniz bile söyledikten sonra fark ediyorsunuz.
SPOİLER !!!Düşünce
Öncelikle şunu söylemek istiyorum: Normalde bu bir kitap eleştirisi olmalıydı, ancak bu yazıda kitaptan çok Lord Henry karakterine odaklanacağım. Çünkü bana göre bu romanı anlamak için öncelikle Lord Henry’nin düşünce yapısını anlamak gerekir. yalnızca bir ahlak hikâyesi değil; aynı zamanda fikirlerin insanlar üzerindeki etkisini inceleyen bir romandır ve bu etkinin merkezinde Lord Henry bulunur.
Lord Henry çelişkilerle dolu, dikkat çekici ve çoğu zaman yanlış yorumlanan bir karakterdir. Onu yalnızca “manipülatör” etiketiyle açıklamak ise karakterin karmaşıklığını küçültmek olur. Çünkü Lord Henry insanları gizlice yöneten klasik bir manipülatör gibi davranmaz. O, düşüncelerini saklamayan, fikirlerini açıkça ortaya koyan ve insan psikolojisini gözlemlemekten zevk alan biridir. İnsanlar üzerindeki etkisi ise doğrudan baskıdan değil, fikirlerinin çekiciliğinden doğar.
Bu noktada “manipülasyon” kavramını nasıl ele aldığımız önemlidir. Eğer manipülasyonu, bir insanın başkalarını bilinçli aldatma veya zorlayıcı yönlendirme yoluyla kontrol etmesi olarak tanımlarsak, Lord Henry bu tanımın içine tam olarak oturmaz. Çünkü o çoğu zaman emir veren veya plan kuran biri değil, düşüncelerini filtresiz şekilde dile getiren bir karakterdir. İnsanların onun fikirlerinden etkilenmesi, tek başına onu manipülatif yapmaz.
Bununla birlikte bu durum Lord Henry’nin etkisinin zararsız olduğu anlamına da gelmez. Özellikle zihinsel olarak yön arayan karakterler üzerinde düşüncelerinin güçlü bir etki yarattığı açıktır. Ancak burada önemli olan nokta şudur: Etkilenme süreci yalnızca etkiyi yaratan kişiye değil, etkilenmeye açık olan bireyin yapısına da bağlıdır. Bu nedenle Lord Henry’yi tüm sonuçların tek sorumlusu gibi görmek eksik bir okuma olur.
Bana kalırsa Dorian Gray’in asıl özelliği güçlü
Gray'in Portresi'ni okuduğumda, estetik felsefesi ile ahlak arasındaki o muazzam çatışmayı derinden hissettim. Ana karakter Dorian Gray’in, dış görünüşü hiç yaşlanmazken tüm günahlarının ve yaşlılığının gizemli bir portreye yansıması için ruhunu satmasını insan doğasının en büyük trajedilerinden biri olarak görüyorum. Bana göre bu eser, sadece dış güzelliğe ve zevke odaklanan "estetizm" akımının insan ruhunu nasıl adım adım yozlaştırabileceğini sert bir biçimde gözler önüne seriyor. Kitapta sanat ile sanatçı arasındaki ilişkiyi sorgularken, bir yandan da dönemin Victoria tarzı katı ahlak anlayışına yapılan o ince ve cesur eleştirileri hayranlıkla okudum.
Wilde’ın vicdan, kibir ve ölümsüzlük arzusu gibi evrensel temaları işleyiş biçimini, okuyucuyu kendi karanlık yüzüyle yüzleştiren müthiş bir ayna olarak değerlendiriyorum. Sonuç olarak benim için bu kitap, insanın içindeki kötülüğün ve vicdan azabının hiçbir maskeyle sonsuza kadar gizlenemeyeceğini kanıtlayan ölümsüz bir eserdir.
İkinci kez okunmayı -en azından altı çizili cümleleri- hak ediyor.
