"güzelliğin bir şiir gibi yerleşmiş hafızama. her gün birkaç kere okumadan edemiyorum artık. seni kelime kelime anıyor, mısra mısra yaşıyorum yeniden."
"bütün bu sohbetler, meyve soyup yemeler, çay içmeler, vakitlice yatmalar, lavanta kokan çarşaflar iyiydi, hoştu. ama mutluluğu andırmıyordu. bunların adına dense dense huzur denirdi. kişiliksiz, sıradan bir huzur."