Gökçe
@willieasm
2 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Tanrı'mız, göğün ve yerin yaratıcısı tam bir zırdeli, Efendi Tanrı'nın deli olduğunu söylemeye nasıl cüret edebiliyorsun, Çünkü yalnızca eylemlerinin bilincinde olmayan bir deli yüz binlerce kişinin ölümünden doğrudan sorumlu olmayı ve sonra da hiçbir şey olmamış gibi davranmayı kabul edebilir, tabii eğer, sonuçta, delilik yoksa, irade dışı, sahici delilik yoksa, dosdoğru kötülüktür bu, Tanrı asla kötü olamaz, olsa tanrı olmaz, kötü olan şeytandır, Yalnızca inancını kanıtlamış olsun diye bir babaya kendi oğlunu öldürme ve odunlar üzerinde yakma emri veren bir tanrı iyi olamaz, iblislerin en kötüsü bile bunu emretmez.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
-ibrahim'in başına geleni hala hatırlıyorum, tanrı onu sınamak için oğlunu öldürmesini emretti, bence, eğer tanrı kendisine inanan kişilere güvenmiyorsa, bu durumda kişiler neden tanrıya inanmalı, anlayamıyorum
-tanrının nihayetine akıl sır ermez, biz melekler bile onun düşüncesine nüfus edemeyiz
-tanrının niyetine akıl sır ermediği şeklindeki bu nakarattan yoruldum, tanrı sürekli olarak kendini ürkünçlüğün, kaygının içine kapatmak yerine billur gibi saf ve berrak olmalı, kısacası tanrı bizi sevmiyor
-sana yaşam veren o
-yaşam bana babam ve annem tarafından verildi, ikiside tenlerini biraraya getirdiler ve ben doğdum, bildiğim kadarıyla bu edim sırasında tanrı orada değildi
-tanrı heryerdedir.
-özellikle öldürme emri verirken, ölenle arasındaki tek bir çocuk bile onu gözünün yaşına bakmadan mahkum etmeye yeterlidir , ama tanrı için adalet boş bir kelime..
-dikkat, kabil çok konuşuyorsun, tanrı seni er ya da geç işitir, seni cezalandıracaktır.
-tanrı işitmez, sağır o, her yandan ona yakarıyorlar yoksullar, bahtsızlar, talihsizler, dünyanın kendilerine çok gördüğü yardımlar için ona yakarıyorlar, ama tanrı onlara sırtını dönüyor.
"İnsan deli olmasa bile,biraz duyarlı bir kalbe sahip olabilir pekâlâ.Öyleleri vardır ki,ufak tefek şeyler onları yaşatır da sert bir söz onları öldürür.Ben öyleyim işte.Sorun şu:Yoksulluk bendeki bazı özellikleri o derece kesinleştirmiştir ki,bunlar benim başıma adeta dert açar,evet,ne çare,böyle bu!Ama faydaları da vardır bunun,bazı hallerde bunların bana yardımı dokunur.Yoksul aydın,zengin aydından daha çok daha kuvvetli görür.Yoksul her sözcüğü kuşkuyla dinler;attığı her adım,onun düşünce ve duygularına böylece bir görev,bir iş yüklemiş olur.Onun kulağı deliktir,duygusu ince;o tecrübelidir,ruhu yanık yaralarıyla doludur..."
"Sana söylüyorum,ey gökyüzündeki kutsal Baal;sen yoksun,olsan sana öylesine lanet ederdim ki,göklerin cehennem ateşiyle sarsılırdı.Sana söylüyorum;kulluğumu gösterdim.Reddettin,kovdun beni,ben de sana ebediyen sırt çeviriyorum,çünkü sen bağış saatini yadsıdın.Sana söylüyorum,biliyorum öleceğim,yine de alay ediyorum.Seninle,burnumun ucunda ölüm,alay ediyorum,ey gökteki!Apis!Sen benim üzerimde gücünü gösterdin,ama bilmiyorsun ki,felaketten yılmam ben;bunu bilmen gerekmez miydi?Kalbimi uykularda mı yarattın?Sana söylüyorum;bütün varlığım,içindeki her damla kan,seni hiçe saydığından,bağışlayıcı yardımına tükürdüğünden ötürü mutludur.Bu saatten öteye ben,senin bütün eserlerinden,bütün senden el-etek çekiyorum:bir daha seni düşünecek olurlarsa,bütün düşüncelerime lanetler ediyorum;bir daha senin adını anarlarsa,dudaklarımı koparıp atmak,görevim.Gerçekten varsan,sana ömrümde ve ölümümde son sözümü söylüyorum:Hoşça kal!Sonra da susuyor,senden yüz çeviriyor,alıp başımı gidiyorum..."