Sanırım uzun zaman sonra ilk defa öykü tarzında kitap okuyorum.Ondan yer yer anlamakta zorlandım ama Kafka nın dili biraz karışık ve uzatıyormuş gibi dursa da çok açıklayıcıydı . Onun karmaşık iç dünyasını , karamsarlığını dile getirişini , toplumun ve bireyin sorunlarını aktarış tarzını çok seviyorum. Her şeyden önce kitabı okurken rahat okumadım yer yer iki üç defa okuduğum sayfalar oldu. Ki bu aslında çok iyi bir şey,
Kafka her kitabında okuyucuyu sadece o kitabın evrenine katmıyor; kendi iç dünyasını da anlamamızı istiyor. Bu nedenle onu okurken arkadaşımı dinliyormuş gibi hissediyorum.
Üzerime bir tür huzur çökmüştü, acaba Tanrı'nın işi mi diye merak ettim. Tanrı maddi bir biçimde var olduğundan değil;daha ziyade, maddi bir gerçekliği sahipmiş gibi gelmeye başlayacak kadar yaygın, paylaşılan bir kültürel pratik olarak var olduğundan; tıpkı dil ya da toplumsal cinsiyet gibi.
Yine sally rooney yine ben gerçekten. Keşke 100 tane kitap yazsa ben de hepsini okusam. Uzun uzun yazmama hiç gerek yok kalemine,karakterlerine ,kurgusuna her şeyine bayılıyorum.