Günlerin nasıl hem uzun hem bu kadar kısa olabildiğini anlamamıştım. Yaşaması uzundu elbette, fakat o kadar genişlemişlerdi ki sonunda iç içe geçiyorlardı. Adlarını yitiriyorlardı. Benim için içi boşalmadan anlamını koruyan yalnız dün ve yarın sözcüklerdi. 
Fakat hiçbir yerde kastlar ve sınıfların düzeni haricinde insanlar arasında bir fark olmadığını gördü, sevgi söz konusu olduğunda ise hiçbir ayrım ya da mesafe yoktu.