lâl
@winteraid
janus.
psych
839 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
belki şeytan sendin-
ama cehennem gibi bir evde büyüyen sessizlik benim.
senin bahçendeki çiçekler canlı-
canlı yeşillikler
ben benimkilerin çürümesine izin verdim.
seni bir kez sevmeme izin verirsen,
sonsuza dek seveceğim.
bir kez gidersen-
yolunu ateşe vereceğim
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
tutunmaya çalışmıştım o an avuç içlerimle buz gibi duvara. duvarlar ellerini tutmazdı halbuki insanların. sırtını yaslayabilirdin ya da toslayabilirdin sadece onlara.
yeterince büyük bir yıldız ölürse açığa çıkan enerji onu kara bir deliğe dönüştürür. bir zamanlar ne kadar büyük bir ışık yaydığının, hangi karanlığı aydınlattığının ya da kimlerin kalbini ısıttığının hiçbir önemi yoktur, artık güzel olan her şeyi yutan tehlikeli bir madde haline gelir.
iyileşmenin yolunu vücutlarında koca yarıklar açarak bulanlar, işte o dikiş gerektiren yaraların üzerini yara bandıyla kapatırlarmış. çünkü eğer daha büyük bir acı dalgası esir alırsa seni, dikkatini de alır ve artık yalnızca durmaksızın sızladığı için canını sıkan o ufacık, küçücük kesiği düşünmezsin.
sevdiğim herkese kör sağır sadakat beslerdim. sonra da oturduğum yerden çapa vurdukları toprağın aslında göğsüm olduğunu fark etmelerini izlerdim. göğüs kafesimdeki kemikler çoktan kırılmış olurdu. böylece kendi kendime deşmiş olurdum günün sonunda kalbimi.