Edgar şantiyede bir kaza sonucu çok ağır yaralanır ve bir kolunu kaybeder, eşinden boşanır ve Duma adasına taşınır. Burada resim yapmaya başlar. Ama resimleri bir anda gerçek hayatında da gerçekleşmeye başlar. Ama her şeyin bir bedeli vardır. Habis bir ruh... bu işin arkasında daha da karanlık güçler vardır.
Adanın sahibi kadın ve yardımcısı da aynı yolun yolcularıdır. Wireman'da aynı Edgar gibi korkunç bir kaza geçirmiş ve psişik güçleri gelişmiştir. Edgar'a neler olduğunu o da anlamakta ve inanmaktadır.
Duma Adası, Stephen King’in yalnızca korku yazarı olmadığını, insan ruhunun karanlık ve aydınlık yanlarını en incelikli hâliyle işleyebildiğini gösteren romanlarından biri. King, bu kitapta hem okurunu dehşetin kıyısında gezdiriyor hem de iyileşme, yas, yaratıcılık ve kimlik üzerine dokunaklı bir yolculuğa çıkarıyor. Roman bittiğinde insan kendini adeta Duma Adası’nın tuz kokan rüzgârını hâlâ teninde hissediyormuş gibi buluyor.
Edgar Freemantle’ın geçirdiği kazadan sonra hayata tutunma çabası, romanın yalnızca bir başlangıç noktası. Asıl yolculuk, sanatın hem sığınak hem de lanet olabileceğini keşfetmesiyle başlıyor. Edgar’ın yaptığı her resimde, adanın görünmeyen bir nefesi, okurun sırtında hafifçe gezinen açıklanamaz bir ürperti var. King, resimlerin içinden taşıp gelen o doğaüstü gücü o kadar ustaca anlatıyor ki, zaman zaman sayfalardan bir şeylerin dışarı sızdığını hissediyorsunuz.
Duma Adası’nın kendisi ise yalnızca bir mekân değil, yaşayan ve hatırlayan bir varlık gibi. Gündüzleri huzur vaat eden o tropik güzellik, geceleri tarihin karanlık gölgelerini okurun üzerine salıyor. King, adanın geçmişini açığa çıkarırken hem melankolik hem de ürpertici bir atmosfer kuruyor; her detay, bir sonraki kırılma anına işaret eden ince bir iplik gibi örülmüş.
Wireman karakteri de romanın ruhunu taşıyan önemli bir parça. Edgar ile ilişkisi, dostluğun insanı hayatta tutan yanlarını gösteriyor; ama aynı zamanda adanın gölgesinin insanlara nasıl ağır bir tül gibi çöktüğüne de tanıklık ediyoruz. King, kayıplar, hafıza ve kader üzerine öylesine ince dokunuşlar yapıyor ki, roman yalnızca bir korku hikâyesi olmaktan çıkıp duygusal bir deneyime dönüşüyor.
Kitabın finaline doğru gerilim dalga dalga yükseliyor; ancak King’in asıl başarısı, okuru yalnızca korkutmak değil, aynı zamanda
Reklam
Okuduğum ilk King romanı. Yazarı tarz olarak çok beğendim, giriş biraz zaman alsa bile anlatımdaki rahatlığı, aktarıştaki doğallığı ve birikimiyle bana hitap eden bir sunum var ki içerik olarak yer yer gündelik hayatın sıradan rutinleriyle yer yer gizem ve paranormal ile tam olarak istediğimi verdi, diyebilirim. Metaforik kısımları, irdelediği kavramlar-özellikle yaratıcılık kavramını ele alışı- ve yan karakter Wireman ı epey beğendim, bir süre boyunca ufka her baktığımda bunları hoş şekilde anımsayacağım.
Edgar Freemantle mutlu bir evliliğe ve aileye sahiptir, başarıyı yakalamış bir müteahhittir. Geçirdiği kazada vinç tarafından kısmen ezilmiş, bir kolunu kaybetmiş, kaburgaları, kalçası ve kafatası hasar görmüştür. Nekahet dönemi ardından psikoloğunun tavsiyesi ile Minnesota’dan Florida’ya, Duma adasında kiraladığı eve yerleşir ve yine psikolog tavsiyesi ile çizim yapmaya başlar. Ufukta neler gördüğü, kayıplarla kurduğu yeni hayatında belirleyici de olacaktır. Adada tanıştığı Elizabeth ve Wireman ile birlikte, hem adaya hem de başlarına gelen garip olaylarla yüzleşirler.
Gerilimin psikolojik unsurlarla donatılıp önümüze serildiği Duma adası bizleri insanoğlunun bilinç altına doğru bir yolculuğa çıkarıyor. Bu kitabı tanımlamak için kurulabilecek en iyi cümle muhtemelen şu. "Günün hakkını ver, bırak günde senin hakkını versin."
Yalnzlığın psikolojik etkisi, sağlam arkadaşlık üzerine kurulu yaralı bir yaşam, geçmişin geleceğinizi haciz etmesi. Duma adasında Stephen King aslında bize bir gerilim vermek istemiyor, bize gerçek yaşamı sunuyor. Bunu bazen Edgar Freemantle üzerinden yapıyor. Ki romanın baş kahramanıdır. Bazen de yaşlı bir kadın olan Elizabeth. Ana karakter dışında ki yan karakterler özellikle wireman karakteri ile damga vuruyor bu kitap korku edebiyatının dalına. Kitapta bazen kendinizi Edgar'ın yerine bazen Wireman'ın yerine kendinizi koyacaksınız. Bazen yaptıklarına helal olsun diyeceksiniz, bazen çok çok kızacaksınız. Stephen King her zaman çevre tasvirlerini çok iyi yapmış bir yazardır. Ama bu kitabında insan tasvirlerini, betimlemelerini daha iyi yapmış. Özellikle karakterleri oturup yaşamış diyebilirim. Roman Resim sanatı üzerinden dönse de bana göre ana konu kaybettiklerimiz ve ondan sonraki süreçte kaybettiklerimize neler katarak telafi ettiklerimiz. Stephen King'in 2000li yıllardan sonra yazdığı en iyi romanlardan biri olan Duma adasında karakter tasvirlerinden sonra çevre betimlemeleri de bir hayli çok iyi. Sanmayın ki karakterler sağlam verilmiş çevre ise biraz daha tek düzeliğe inmiş. Emin olun sahilde ki midye kabuklarının rüzgarda ki seslerini duyacaksınız. İlk 450 sayfanın psikolojiye sonra ki 200 sayfanın da gerilime ayrıldığı bir roman bana göre ilk beş King romanı arasında yer alır. Altın kitaplar yayın evi bu kitabın baskısını uzun süredir çıkarmadı derken 2024 te tekrar çıkacağı duyuruldu. Bu da
birkitapkahvehuzur
#okudumbitti
Stephen King
Duma Adası
"Sakatlanmış bir beden ve beyin tıpkı bir diktatörlük gibi değildir, diktatörlüğün ta kendisidir. Acı kadar merhametsiz bir zorba yoktur, akıl karışıklığı kadar zalim bir despot yoktur."
"Benim hiç sevmediğim dinler, kendi tanrılarını başkalarının tanrısından büyük görenlerdir."
Herkese merhaba kitap dostları sizlere harika bir Stephen King romanının yorumu ile geldim bugün. Edgar Freemantle çalışırken geçirdiği kaza sonucu bir kolunu kaybetmiş, ardından karısı da onu terkedince bunalımdadır... Sonra doktoru Kamen ona yapmayı en sevdiği şeyi sorar. O da resim çizmek der ve bu onu gizemli Duma adasına götürür...
Orada adanın sahibi Eastlake ailesinden geriye Elizabeth kalmıştır birde ona bakıcılık yapan eski avukat Wireman vardır. Edgar resim çizmeye başlar bir, iki, üç derken Edgar resimlerin sıradan olmadığını anlar ama iş işten geçmiştir asıl tehlike çok yakındadır....
Harika bir kitaptı Stephen King yine muhteşem bir eser yazmış bu kitabı @stephenkingturkey sayfasında çekilişten kazanmıştım sayfa kalınlığı gözünüzü korkutmasın inanın okuduğunuza değecek ömrüm tüm kitaplarını okumaya yeter mi bilmem ( hem çok pahalı hem hala kitap yazıyor ) ben bu güzel kitabı Okuyanlar Tayfası dostlarım ile #buaygerilimokuyoruz diyerek okudum tavsiyemdir kitapla kalın hoşçakalın dostlar
Mutlu bir evlilik, zenginlik içinde bir hayat nasıl birdenbire parçalara ayrılabilir?
Edgar Freemantle bir müteahhittir.
Mutlu bir evliliği, güzel bir hayatı vardır.
Fakat bir gün arabasına vinç çarpar ve bir kolunu kaybeder. Ciddi bir beyin hasarı da yaşar.
Ve bundan sonra başlar her şey...
Kendinde değilken karısını öldürmeye çalışır. Evliliği biter.
Edgar bu kendinden geçmişlik hallerinde etrafı kırmızı görür. Ve Stephen King bunu o kadar iyi dile getirir ki o kırmızılığa siz de şahit oluyorsunuz.
Doktorunun tavsiyesi ile bir adaya taşınır Edgar. Bir zamanlar Dali'nin içinde resimler yaptığı büyük pembeye.
Resim yaparak ve tek başına kalarak zihnine terapi yapmaktır amacı.
O sıralar bir kolu yoktur. Ve bir kol bulur. Jack Cantori. Yardımcılık görevi yapar ona. Çoğu işini halleder onun sayesinde Edgar.
Ve adada tek başına değildir. Ailesinin tüm fertlerini acı bir şekilde kaybetmiş Elizabeth Eastlake ve onun dostu olan Jerome Wireman. Ada Elizabeth'e aittir.
Bütün ailesini kaybetmiştir Elizabeth. Ama onları öldüren güç neydi? Ve hâlâ adada saklı mı? Edgar'ın başına neler gelecek?
Kitabın uzun olması gözünüzü korkutmasın. Bir bakmışsınız bitmiş şeklinde olacak.
Stephen King kendine has tarzını yine konuşturmuş. Eşyaları farklı hallere sokması, insanları ustalıkla yansıtması bir yana kendinizi hayatın acı yönüne denk gelmiş insanların yerinde hissediyorsunuz. Bazan kolunuz kaşınabilir, etrafı kırmızı görebilirsiniz.
Ve yine sade dil. Ne kadar övsem sade dili az kalır. Zaten merak uyandırıcı bir konusu olan kitabı daha da okunur hale getirmiş.
Betimlemeler, insan tahlillerini ustalıkla yapmış King.
Ve bir sır... Bu kitabı okuduktan sonra resim yapma isteği gelecektir size.
Harcayacağınız zamana değecektir. Tavsiye ederim.
Reklam