Tanımak neydi insanı?
Tanınmaz olmuştu lisânı
Sarmaşık dolu bahçenin
Kaldı mı çınar yaprağı?
Yankılanan hakikat değil
Sükût bulan oyun değil
Bir dediğin ne kaldı?
Her sirette iki insan vardı.
•Tuğba
Hey içimdeki kanat çırpan o kuş!
Kanatlarının sesi kulaklarımda yankılanırken
Tozlarını göğe saç ve uç artık
Bir yabancının gözlerinden
Dünyayı sil artık!
•Tuğba