“Hayat muhteris bir vakanüvis hep anlatır
Atlılar gelip geçer otobüsler trenler uçaklar
Sayfaları çevirdikçe geriye sardığın ruh
Bir benzerine çarpıp dağılır hevesle
Omzunda rahatlamak için yaslandığın kader.”
“Sana cevapları soruyorum özgür ruhları
Elimde bir umut gürzüyle dalıyorum bütün uykulara
Damarı kesildikçe fışkıran ağaç kökleri gibi
Bir doğumu çoğaltıyorum maraton bitti bitecek
Bir doğumu çoğaltıyorum her gün bir kez ölerek.”
“Gözüne toprak saçıyorsun hatırlamak için
Sen. Hiç kimsesi kalmayan bir merhaba
İçini döküyorsun her suya, elinde kayıp adresler
Her sabah canına karışıp dağılıyor hızla.”