Sanki asıl öldürmek istediğim şey o derinin altında ya da başparmağımın altında atan o ince mavi damarda değil,başka bir yerde,daha derinde,daha gizli ve ulaşılması çok daha güç bir yerdeydi.
Bu duvarlar
duydu beni
kimse duymazken.
Sözcüklerime
yuva oldular.
Onları korudular.
Neşelendiler,ağladılar,dinlediler.
Hayatımı değiştirdiler,
iyileştirdiler.
Yetmedi.
Ancak onlar duydu
her bir kelimesini.