Roman, Selim Işık ve Turgut Özben’in hikâyesi etrafında şekillenir. Turgut, eski arkadaşı Selim’in intiharını öğrendikten sonra onun hayatını, düşüncelerini ve “tutunamama” sebebini anlamaya çalışır.
Romanın en belirgin özelliği, bilinç akışı tekniği, iç monologlar, kelime oyunları ve ironik anlatımıdır. Atay, bireyin toplumla, sistemle ve kendi iç dünyasıyla mücadelesini hem trajik hem de mizahi bir dille aktarır. “Tutunamayanlar”, toplumun beklentilerine ayak uyduramayan, sorgulayan ve farklı düşünen bireyleri simgeler.
Eser, klasik roman kurgusundan uzak, bölük pörçük anılar, mektuplar, parodiler ve üstkurmaca öğeleriyle doludu. Oğuz Atay, edebiyatımızda postmodern anlatımın öncülerinden biri olarak kabul edilir. Tutunamayanlar, hem edebi gücü hem de topluma yönelttiği eleştirilerle, derin anlamlar barındıran ve okuyucusunu sarsan bir eserdir.