Bugün bile, ne zaman onu düşünsem, sakin bir pazar sabahı gelir aklıma. Doğmak üzere olan dingin, güzel bir gün.
Sayfa 32
Çünkü sözcükler beni benden alıp kendi istedikleri yere götürüyorlar.
Sayfa 68
Anlamak, karşımızdaki kişinin varlığının gerekçelerini, salt o andaki halini değil, o ana kadarki, o anda onu öyle kılan bütün geçmişi de kavramak demektir.
Sayfa 57
“Konuşmak işte insanın kendi kabuğunu soymasıdır. Karşılıklı konuşmak ise karşılıklı olarak kendi kabuklarımızı soymamızı gerektirir. Konuşarak birbirimizin çevresini saran, varlığımızı kaskatı kesen katmanları bir bir çeker, bir elmayı soyar gibi, kendi özümüzü, demek karşılıklı özlerimizi ortaya çıkarırız.”
Sayfa 47
Halbuki başlayan kendi sonunu bulana değin devam etmeli.
Sayfa 37