İyi kalpli ama akılsız bir aptal da, akıllı ama kötü kalpli bir aptal kadar mutsuzdur. Eski bir gerçektir bu. İşte ben iyi yürekli, ama akılsız bir aptal, sense akıllı ama kötü kalpli bir aptalsın. İkimiz de mutsuzuz, ikimiz de acı çekiyoruz.
Uzaktan gelen bu fısıltılardan, bütün bu anlatılanların bir daha geri dönmeyecek şeyler olduğunu, anlatanın da o hayattan bütün ekmekten kesilmiş bir dilim gibi ayrıldığını hissedersin.