Eda
@woaini
2352 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Bu kitabı okurken Hiroşima'ya ve Nagazaki'ye atılan atom bombalarından sonra Japonya'nın yaşadığı trajediyi Sadako Sasaki aracılığıyla derinden hissetmiş oluyoruz. Ben bile bu kitaptan sonra bu olaya sebebiyet verenlere bir kez daha nefret doldum ama Sadako ağabeyine sadece o ülkenin ismini unutması gerektiğini söyleyerek hayatlarına mal olan bu hadiseyi olgunlukla karşılıyor gerçekten çok etkilendim sizler için de Masahira Sasaki'nin son sözünde yer alan Sadako'nun tasvirini ekleyeceğim.
Masahiro Sasaki'den Bir Not
Sadako'dan sevgi ve merhamete değer veren bir kalple, birbirimizle kusursuz bir empati kurabileceğimizi ve birbirimizi derinden anlayıp saygı duyabileceğimizi öğrendim. Lösemisinin kötüleşmesine ve bacaklarının yürüyemeyecek kadar ağrımasına rağmen Sadako -yaşadığı zorluğu bilirlerse onun için endişeleneceklerini düşünerek- ailesine şefkatle yaklaşmayı sürdürdü. Bu yüzden hiçbir endişesi olmayanlarımızın, etrafındaki insanlara şefkatle yaklaşmaması için bir neden yok.
Sadako hastanede olduğu süre boyunca, bir kez bile "Canım acıyor", "Ağrım var" ya da "Bana yardım edin" demedi. Atom bombasından ya da bombayı Hiroşima'ya atan ülkeden bir kez bile öfke ve nefretle bahsetmedi. Ben de bir hibakuşa'yım ama Sadako bana atom bombasını atan ülkenin adını "unutmayı" öğretti.
Savaşın bitmesinin üstünden yetmiş yılı aşkın zaman geçti. Atom bombasının kullanılmasının doğruluğunu ya da yanlışlığını tartışmanın bir anlamı yok. Asıl mesele, savaş yüzünden dünyadaki insanların yaşamak zorunda kaldığı sıkıntılar. Savaşa katılan ülkelerin hiçbiri bunu unutmamalı.
Çocuklarımıza hiçbir savaşın yaşanmaması gerektiğini öğretmeliyiz. Geçmişin unutulmaz tecrübelerinden doğan kırgınlık ve misilleme duygusu, geleceği ellerinde tutan çocuklara asla aktarılmamalı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Herkesin bildiği üzere Jack London ileri görüşlülüğüyle tanınıyor ve olağanüstü tahminleriyle çağımıza ışık tutuyor. Bu kitabında da yine covid-19 gibi bir salgının dünyamızda baş göstereceğini ön görüyor. Jack London'ın bahsettiği kızıl vebada farklılıklar olsa da ölümcül olması okurken insanın içini ürpertiyor. Şu an yaşadığımız salgınla bağdaştırdığımızda covid-19 biraz daha masum geldi ama insanlığın yaşam özgürlüğünü elinden alıp birbirlerinden soyutladığı tıpkı Jack London'ın kızıl vebasında olduğu gibi insanlığı ilkel bir topluma sürekleyebileceği bir gerçek. Tabii günümüz teknolojisi ve şartları bu gerçeği mümkün kılmıyor. Bir an için aynı şeyleri yaşadığımızı düşündüğümüzde insan ırkının nasıl bir anda barbarlaşabileceği insanı şaşkına uğratıyor. Sonuç olarak Jack London'ın kurguladığı kızıl veba insanlık için güzel bir kitap bence. Herkes okumalı! Bol okumalı günler
İnsan ara sıra hayata böyle başka pencereden baktıran kitaplar okumalı. Farkına varmadığımız değerlerimizi görmeli şükretmeliyiz bence. Mesela ben çok şanssız bir insanım ve çoğu zaman bu durumu büyük bir isyana dönüştürürüm. İnsanların mücadele ettiği şeylerin büyüklüğünü görünce şanssızlığın mücadele kelimesiyle yan yana bile gelemeyeceğini fark ediyorum. Neden bu yanlışı tekrarlıyoruz? Gözümüzde büyüttüğümüz kadar büyük sorunlarımız olmadığını neden bir türlü anlayamıyoruz ve neden bu kadar basit sorunlarla başa çıkmak zor geliyor? Ben hayatımdaki bu döngüye bir çözüm bulamıyorum o nedenle bu tarz kitaplar bana iyi geliyor. Birçoğumuzun benzer durumlar yaşadığını düşündüğüm için böyle bir giriş yaptım. Yine hassas kalbimi hüzünlendiren bir kitap oldu.
Gençlik kitabı olduğu için sade ve anlaşılır bir dili var. Tanıtımında da belirtildiği üzere beyin felci yüzünden konuşamayan, yürüyemeyen ve tekerlekli sandalyeye mahkum Melody adında bir kızın 11 yaşına kadar olan hayatından bir kesit. Ama çok zeki bir kızımızdan bahsediyoruz. İçinde seslere dönüşmesini bekleyen binlerce kelime var. Melody'nin içindeki bu kelimelerin yoğunluğu ve dışa vuramayışı insanı son derece etkiliyor. Bizim için mümkünken sevdiklerimize içimizden gelenleri söylemiyoruz bile... Oysa birileri içindekileri dile getirebilmek için hayatından bile vazgeçebilir. Sevdiklerimize içimizden geldiği gibi sarılıp öpüp koklamıyoruz... Gerçekten hayattan çok şey kaçırıyoruz!
Kısacası okurken kendinizi karakterin ruh haline göre şekillendirebileceğiniz bir kitap. Son olarak yazara zaten diyecek sözüm yok kesinlikle konuya ve yazmaya hâkim bir isim. Birçok öğretmenin de öğrencilerine önerdiği bir kitap. Tavsiye ederim. Keyifli Okumalar :)
Kalbim çıt gözyaşım pıt
Yine hassas kalbimi çok etkileyen bir eser olduğu için söze tam neresinden başlasam bilemiyorum. Kitaba geçmeden Cengiz Aytmatov'un benim ruhuma hitap eden bir yazar olduğunu ve her eserinde beni derinden etkilediğini söylemeliyim.
Bu romanda yazar kötülük karşısındaki bir çocuk masumiyetini bizlere sunmuş. İnsanı en çok duygulandıran kısmı da bu dünyadaki kötülüğün farkındayız ama bir çocuk gibi adil olamıyoruz, kötüye hak ettiği cezayı veremiyoruz.
Henüz dünyayı ışıl ışıl gözlerinin arkasından gören, kalbinde kötülüğü barındırmayan ve etrafa mutluluk saçan bir çocuk var. Ama bu çocuğun farkında olan ve onu bağrına basan tek insan dedesi. Halbuki bir avuç insandan fazlası değiller. Sahip olduklarıyla kendi mutluluklarını pekâlâ kurabilirler. Hiçbir hırsları, azimleri yok peş peşe gelen günleri kovalamaktan başka yaptıkları bir şey yok. Üç kuruşla geçinmeye çalışıyorlar yeni bir dünya kurma hayalleri de yok. Bütün bunlara rağmen iyi kalmayı da başaramıyorlar. İnsanların böyle bir hayat yaşamaları beni ayrıca üzdü. Bu masum çocukla kendilerine güzel bir gelecek kurabilirlerdi. Aynı zamanda yaşadıkları toplumun atadan kalma değerlerini de koruyabilirlerdi. Böylece belki içlerindeki kötülüğü bir nebze de olsa yok edebilirlerdi. Yine bu romanda da Cengiz Aytmatov kitaplarında olduğu gibi Boynuzlu Maral Ana efsanesi vardı. İnsanoğlunun doğayı katletmesi ve değerlerine sahip çıkamaması üzerine güzel, hüzünlü bir efsaneydi. Toparlayacak olursam yazar dünyayı bir çocuk masumiyetiyle ele almış ve kötülüğü kendi üslubuyla eleştirmiş. Çok da güzel bir iş çıkarmış bence. Tavsiye ederim. Keyifli Okumalar :)
Not: Spoiler içerdiğini düşünmüyorum. Genellikle incelemelerimde hislerimi gelişigüzel yazıyorum. Saygılar :)
Kalbim çıt gözyaşım pıt
Malum konuya değinerek başlamak istiyorum Kürk Mantolu Madonna kitabının aşırı abartıldığını düşünmüyorum hatta aşırı abartmalıyız. Özellikle Sabahattin Ali'nin kendine has bir tarzı olduğunu kabul etmeyen yoktur diye düşünüyorum.
Bu çizgi romanda konu kitaptaki gibi derin işlenmemiş ama özet gibi dersem de haksızlık etmiş olurum. Çizimler o kadar güzeldi ki yazılmayan satırları da çizimlerden okuyabiliyorsunuz. En sevilen kısımlar ve konuşmalarla sonuca hızlı bir şekilde bağlanıyor. Okurken çizimleri o kadar incelememe rağmen çok çabuk ilerledi ve bitmesin diye oyalandım. Kürk Mantolu Madonna fanlarının daha çok seveceğine ve tekrar tekrar okuyacağına eminim. Kısacası çizimler içimi sıcacık etti, pamuk gibi oldum. Her gün okusam her gün aynı tarifsiz duyguları yaşarım herhalde. Bol Okumalı Günler :)))
