“…Savaş onuru ortadan kaldırmaz. Tam tersine, barış zamanından çok daha fazla onur gerektirir.”
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Arkasında, bir duvarın dibindeki moloz yığınının üzerinde öavi uçurtma duruyordu: Baba’nın kalbinin anahtarı.
“Biliyorum,” dedi Hasan, benden uzaklaşarak. “Daha sonra kutlarız, inşallah. Şimdi o mavi uçurtmayı senin için yakalayacağım.” Elindeki makarayı attı, koşmaya başladı; yeşil çapan’ının ucu arkası sıra, karda sürükleniyordu.
Seslendim: “Hasan! Getir onu!”
Sokağın köşesini dönmek üzereydi; lastik botları yerden kar öbekleri kaldırıyordu. Durdu, döndü. Ellerini ağzının iki yanına götürdü. “Bin tane iste, senin için yakalayayım!”
Rahim Han güldü. “Çocuklar boyama kitabı değildir. Onları en sevdiğin renklere boyayamazsın.”