Winston,birazdan bir günce tutmaya başlayacaktı. Günce tutmak yasadışı değildi(aslında hiçbir şey yasadışı değildi,çünkü artık yasa diye bir şey yoktu)
Halkın gözyaşları,çılgın bir kahkahanın ardında gizleniyordu; zira ıstırap çeken ve gözyaşı döken bir insan, en büyük teselliyi ,adına bencillik deyin ama hakikat budur, başkalarının ıstırabını, başkalarının döktüğü gözyaşlarını seyretmekte bulur.
İnsan şu hayatta öylesine kötü günlerle,öylesine uğursuz zamanlarla sınanır ki, kime lanet okuyacağını bile bilemeyip göğe doğru haykırır. İnsanlar kadere kötü günlerde inanırlar.
Bazen gitmek istiyorum. Her seyi bırakıp gitmek. Dışarda hayat varmış gibi,kendimde yaşam varmış gibi ,her seyden soyutlanmak. Kendimle kalmak. İcimdeki gücü bilipte yerinde saymak gibi bu durum ne yapmalı ? Nasıl sıyrılmalı? Yok olmalı..