Esin E.

Winston,birazdan bir günce tutmaya başlayacaktı. Günce tutmak yasadışı değildi(aslında hiçbir şey yasadışı değildi,çünkü artık yasa diye bir şey yoktu)
Sayfa 16
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Halkın gözyaşları,çılgın bir kahkahanın ardında gizleniyordu; zira ıstırap çeken ve gözyaşı döken bir insan, en büyük teselliyi ,adına bencillik deyin ama hakikat budur, başkalarının ıstırabını, başkalarının döktüğü gözyaşlarını seyretmekte bulur.
Sayfa 57
İnsan şu hayatta öylesine kötü günlerle,öylesine uğursuz zamanlarla sınanır ki, kime lanet okuyacağını bile bilemeyip göğe doğru haykırır. İnsanlar kadere kötü günlerde inanırlar.
Bu korkunç musibetin kime isnat edileceğini kimseler bilmiyordu; zira insan her türlü musibeti başkasının hesabına, mutluluğuysa kendi hesabına yazar.
Sayfa 55
Bazen gitmek istiyorum. Her seyi bırakıp gitmek. Dışarda hayat varmış gibi,kendimde yaşam varmış gibi ,her seyden soyutlanmak. Kendimle kalmak. İcimdeki gücü bilipte yerinde saymak gibi bu durum ne yapmalı ? Nasıl sıyrılmalı? Yok olmalı..