...dünyanın herhangi bir yerinde şiir yazan birisi varsa ve onu okuyan bir başkası varsa barıştan, aşktan, özgürlükten ve güzellikten umudu kesmeye yer yoktur.
Güzellik, insanın gelecek düşlerinden çoktan çıkmıştı. Bir yere gitmeden gelecek birisini bekliyordu herkes. Koro halinde susuluyordu ve yalnızca yüksek sesle konuşanlara inanır olmuştu insanlar. İncelik yalnızlığa dönüşe dönüşe bitmişti. Şiddetin coğrafyasında elbette gökyüzü bir lükstü ve ancak yağmur yağınca anımsanıyordu.