Rilke'nin diğer insanlarla etkileşimini okumak beni kendisine daha da yakınlaştırdı, ölümle olan bitmek bilmez mücadelesine tanık oldum. Mektuplaştığı insanlara karşı acımasız bir dürüstlüğü var ve ben bu yanına hayran kaldım. Belki Duino Ağıtları'nı tekrar okumayı düşünebilirim.
Kendisi beni zaten bir süredir aklımda olan mektup arkadaşlığına özendirdi diyebilirim. Sanki Schopenhauer'ın Ölümün Anlamı kitabını okuyormuşum gibi hissettiğim bir deneyim oldu. Gerek dili, gerekse değindiği "ölüm" felsefesi olsun, bana harika ve bir o kadar da sorgulatıcı bir okuma deneyimi yaşattı.