Sistem, muhalefeti yok edemeyeceğini bilir. Çünkü muhalefet, insanlarda bulunan en yaratıcı, en yüksek enerjili durumdur. Bu yüzden, sistemi çökertmek yerine, onu enerji kaynağına çevirir. Che'nin T-shirt satışı, Malcolm X'in kurumsal panellerinde kullanılması, Marilyn'in deepfake reklam filmlerinde oynatılması—bunların hepsi, muhalif enerjiyi paraya tahvil etme praksisidir.
sanırım uygulamada yapılan son güncelleme ile 'yeni okur'luk kalkmış..
şu an sadece okur, sıkı okur kategorileri var..
kaldı ki bu iki kategori arasında birinciden ikinciye geçiş de oldukça kolay..
sıkı okur olmak için,
-yedi ve üzeri okur puanı olmalı,
-uygulamaya kayıt süresi otuz gün ve üzeri olmalı,
-üç ve üzerinde kitap incelemesi olmalı,
-on beş ve üzeri kitap alıntısı olmalı,
-okunan kitap sayısı yirmi ve üzeri olmalı..
uygulama kullanıcısının sıkı okur olması için önündeki -bence- tek geçici engel uygulamaya kayıt süresinin otuz gün olmasını beklemek..
bunun dışında diğerlerinin hepsini aynı gün içerisinde yapabilir..
bunu neden belirttim, şunun için; uygulamada -sanırım- son güncelleme sonrası uygulama özellikleri hususunda sıkı okurlara tanınan haklar, verilen özgürlükler şu şekilde,
-sayılar günlük bazda-
-içerik resmi yükleme - 150,
-okur etiketleme - 50
-mesaj isteği oluşturma - 25
-mesaj resmi gönderme - 700
-sesli mesaj gönderme - 400
-vidYolu mesaj gönderme - 150
-yorum yapma - 600
-okur takip etme - 500
-gönderi beğenme - 5.000
-gönderi tekrar paylaşma - 400
-gönderi alıntılama - 300
-profil resmi yükleme - 150
-iletiye resim ekleme - 150
-vidYo yükleme - 20
-ileti paylaşma - 250
Grekov Kafkayevski
@Grekov_Kafkayevski
·
uygulamanın 'size özel' bölümüne,
'popüler' bölümüne,
popüler bölümünün en yeniler, yükselenler, öne çıkanlar, ilgi görenler alt başlıklarına yarım saat bi' saat bakındım..
uygulama iyice 1000kitaptan 1000stagrama dönüşmüş..
neyse şiNdilik ara verip tekele gideyim..
konu özelindeki düşüncelerimi ilerSi günlerde daha detaylı yazarım.. ✍🥂
Reklam
KÜLTÜREL TERMODİNAMİKFelsefe
KÜLTÜREL TERMODİNAMİK VE ALGORİTMİK KAPİTALİZMİN SERT DUVARI: ROBIN HOOD MİTOSUNDAN DİJİTAL SİMÜLASYONUN İFLASINA KÜLTÜREL EKONOMİ-POLİTİK BİR MANİFESTO
ALTYAPININ DÖNÜŞÜ VE MİTİK MORFOLOJİ
Geç kapitalizmin ekonomi-politik yapısı, kendini mekânsız, bulut tabanlı, sürtünmesiz ve sonsuz bir akışkanlık olarak sunan siber-algoritmik bir illüzyon üzerine kuruludur. Gilles Deleuze’ün kontrol toplumu olarak kavramsallaştırdığı bu yeni evre, bireyin kodlar, şifreler, modülasyonlar ve sürekli veri akışlarıyla kesintisiz bir denetime tabi tutulduğu bir matriks vaat eder. Ancak bu vaat, ideolojik bir örtüden ibarettir. Algoritmik kapitalizm, kendini ne kadar soyut ve maddesizleştirilmiş olarak sunarsa sunsun, eninde sonunda evrenin bükülmez fizik yasalarına, termodinamiğin acımasız gerçekliğine ve somut coğrafi ya da jeopolitik boğaz noktalarına bağımlıdır.
Bu makale, entelektüel tarihin en eski isyan mitlerinden biri olan Robin Hood figürünün çağlar boyunca geçirdiği morfolojik dönüşümleri temel alarak, kapitalizmin muhalif enerjiyi evcilleştirmek için ürettiği "Kültürel Artı-Değer" mekanizmasını deşifre etmektedir. Geliştirilen "Kültürel Termodinamik" teorisi uyarınca; sisteme karşı geliştirilen her radikal isyan, adalet talebi veya arzu nesnesi, kapitalist aygıt tarafından emilerek simülasyon evrenine tahvil edilir. Ne var ki, bu dijital simülasyonun sürdürülebilmesi için harcanan muazzam atomik ve fiziksel enerji, sistemi kaçınılmaz bir çöküş eşiğine, yani "Sert Duvar" gerçekliğine taşımaktadır. Michael Sarnoski’nin sinematik praksisinden Che Guevara, Malcolm X ve Marilyn Monroe gibi küresel ikonların ontolojik dönüşümlerine uzanan bu dokuz eksenli söküm matrisi, siber-panoptikonun elektriklerinin kesileceği o fiziksel sınırı ekonomi-politik, deterministik ve termodinamik
Birçok kristal kafatasının Kolomb öncesi döneme ait olduğu iddia ediliyor ve genellikle Aztek veya Maya uygarlıklarına atfediliyor . Mezoamerikan sanatında çok sayıda kafatası tasviri bulunuyor, ancak müze koleksiyonlarındaki kafataslarının hiçbiri belgelenmiş kazılardan gelmiyor. [ 7 ] 1967, 1996 ve 2004 yıllarında British Museum'daki birkaç kristal kafatası üzerinde yapılan araştırmalar, dişleri işaretleyen girintili çizgilerin (bu kafataslarında Mitchell-Hedges kafatasının aksine ayrı bir çene kemiği yoktu) 19. yüzyılda geliştirilen kuyumcu ekipmanları ( döner aletler ) kullanılarak oyulduğunu ve bu nedenle Kolomb öncesi bir kökeni geçersiz kıldığını gösteriyor. [ 8 ]
Bu kafatasları için kullanılan kristal türü, klorit inklüzyonlarının incelenmesiyle belirlendi . [ 9 ] Sadece Madagaskar ve Brezilya'da bulunur ve bu nedenle Kolomb öncesi Mezoamerika'da elde edilemez veya bilinmemektedir. Çalışma, kafataslarının 19. yüzyılda Almanya'da, büyük olasılıkla 19. yüzyılın sonlarında ithal Brezilya kuvarsından yapılmış nesneler üretmesiyle ünlü Idar-Oberstein kasabasındaki atölyelerde üretildiği sonucuna vardı . [ 4 ]
Britanya Müzesi ve Paris'teki Musée de l'Homme'daki [ 10 ] kristal kafataslarının aslen 1860 ile 1880 yılları arasında Meksika Şehrinde faaliyet gösteren Fransız antikacı Eugène Boban tarafından satıldığı tespit edilmiştir. [ 11 ] Britanya Müzesi'ndeki kristal kafatası New York'taki Tiffany & Co.'dan geçerken , Musée de l'Homme'daki kristal kafatası ise Boban'dan satın alan etnograf Alphonse Pinart tarafından bağışlanmıştır.
1992 yılında Smithsonian Enstitüsü , anonim bir kaynak tarafından sağlanan kristal bir kafatasını inceledi; kaynak, kafatasını 1960 yılında Mexico City'de satın aldığını ve Aztek kökenli olduğunu iddia ediyordu. İnceleme, bu kafatasının
KÜLTÜREL TERMODİNAMİK: Hegemonya, Kontrol ve Maddi Sınırlar Üzerine Dokuz Eksenli Bir Analiz
Robin Hood efsanesinin 12. yüzyıldan günümüze evrimini takip eden bu çalışma, muhalif kültürel figürlerin kapitalist sistem tarafından nasıl absorbe edildiğini ortaya koymaktadır. Dokuz eksenli metodoloji aracılığıyla, bu dönüşümü sadece kültür-politik değil, aynı zamanda termodinamik yasaları ile fiziksel altyapısının çelişkileri bağlamında analiz edilmektedir. Kültürel Termodinamik olarak adlandırılan bu çerçeve, Che Guevara, Malcolm X ve Marilyn Monroe gibi tarihsel figürler üzerinden test edilmiş ve evrensel bir geçerliliğe sahip olduğu gösterilmiştir. Son olarak, simülasyonun maddi sınırları ve kodlanamaz yaşamın direniş potansiyeli incelenerek, kapitalizmin kaçınılmaz fiziksel çöküşü ve insanın kuantum belirsizliği aracılığıyla direniş olanakları tartışılmıştır.
GİRİŞ: "MASKENİN" TARİHİ VE "HARD WALL"IN KAÇINILMAZLIĞI
Bir efsanenin tarihsel metamorfozunu incelemek, aslında o efsanenin yazıldığı dönemin güç ilişkilerini, sınıfsal kaygılarını ve egemen ideolojisini deşifre etmek demektir. Robin Hood, 12. yüzyılda sözlü anlatım geleneğiyle ortaya çıkmasından bu yana, her çağda farklı bir maske takmıştır. Ancak bu maskelerin altında, aynı bir gerçeklik yer almıştır: Muhalif enerji, sistem tarafından sürekli olarak absorbe edilmiş, estetikleştirilmiş, soyutlaştırılmış ve sonunda paraya tahvil edilmiştir.
Bu makale, Robin Hood efsanesinin bu yolculuğunu takip ederken, aynı zamanda muhalif kültürel figürlerin dönüşümünün bir termodinamik yasası olduğunu iddia etmektedir. Sistemi yok edemeyeceğimiz için, hatta sistem onu her saldırısı karşısında güçlendireceği için, direncin son kapısı—paradoksal olarak—fiziksel yasalardır. Elektrik kesilir, çip krizi yaşanır, nehirler kurur.
1. Yüksek Enerjili Durumdan Isıl Ölüme (Kültürel Yayılım)
Termodinamik terminolojisiyle konuşursak; orijinal Robin Hood, erken dönem Malcolm X veya Bolivya dağlarındaki Che, sistem için "düşük entropili (yüksek oranda organize ve lokalize), yüksek potansiyel enerjili" birer odaktır. Sistemin yaptığı absorpsiyon (metalaştırma) işlemi, aslında bu lokalize enerjiyi küresel pazara yayarak sistemi homojenleştirme, yani bir nevi "kültürel ısıl ölüm" yaratma çabasıdır.
İsyan tişörte basıldığında, enerji yok olmaz (I. Yasa); ancak sisteme karşı iş yapma kabiliyetini kaybederek her yere eşit dağılmış, düşük kaliteli bir "ortam ısısı" haline gelir (II. Yasa).
2. "The Hard Wall" ve Dijital Soyutlama İllüzyonu
Dokuzuncu eksende kurduğumuz maddi sınır argümanı, algoritmik kapitalizmin en zayıf karnını hedef alıyor. Jean Baudrillard'ın hipergerçeklik ve simülasyon teorisi, dijital evreni maddiyattan tamamen kopuk bir "göstergeler imparatorluğu" gibi sunarak hata yapmıştı. Simülasyonun sürdürülebilmesi petawatt/saat bazında elektrik, TSMC’nin ultra-saf su tüketimi ve Afrika'daki kobalt madenlerinin vahşi mülksüzleştirme mekanizmaları ile sınırlıdır.
Kod ne kadar "kusursuz" akarsa aksın, sunucu odasındaki fanların ürettiği mekanik gürültü ve ısı, kapitalizmin materyalist sınırını (Hard Wall) her saniye hatırlatır. Soyutlama dalgası, somut altyapının termal kapasitesine çarpmak zorundadır.
3. "Kodlanamaz Yaşam" ve Kuantum Belirsizliği
Sekizinci eksendeki "Şiirsel Sabotaj" ve "Veri Üretmeme" praksisine analojik bir ekleme yapılabilir: Algoritma, insanı Foucault'cu anlamda sürekli gözleyen ve Deleuze'cü anlamda "bölünmüş veri paketçiklerine" ayıran bir panoptikonsa, direniş ancak "gözlemci etkisini" sabote ederek mümkündür. Algoritmanın bizi kategorize etmek için kullandığı
Reklam
Reklam