Şule B.
@xanthos
@sayfalardaben instagram
İst.Ünv.Hukuk Fak.
103 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
BaşyapıtEdebiyat
Puan vermedi·656 syf.··
Beğendi
·2026 3. kitabı
·19 günde okudu
·Okunma: 01 Şubat 2026 09:26
Aslında kitap biteli 3-4 gün oldu ama ben içinde hapsoldum, çıkamıyorum..benim başyapıt listemde ilk üçe girdi diyebilirim..destansı bir anlatım ,felsefi derinlik...Seçme hakkından bahsediyor yazar; aile mirasımızın ve geçmişimizin özgür iradeyle aşılabilecek bir eşik olduğunu, öylesine devasa bir kurgu ve derinlikle işlemiş ki bunun üzerine söylenebilecek bence başka hiçbir şey kalmamış..Ayrıca iyi ve kötü arasında tabiri caizse sarkaç gibi gidip geliyorsunuz kitap boyunca. Bu nasıl bir zihin yapısıdır, nasıl bir zekadır insanın aklı almıyor..hayran olmakla ve keşke onunla tanışabilseydim demekle kalıyorsunuz..
Çok uzun zamana yayılan, çok karakterli , çok nesiller ve ailelerden oluşan başka eserlerin aksine kimseyi karıştırmıyor veya unutmuyorsunuz.. bu da Steinbeck'in dehasının ve muhteşem kaleminin başka bir kanıtı olsa gerek..okuyun lütfen
Jhon WickEdebiyat
400 yıl önceki Japon kültürüne dair ilginç bilgiler , bazı güzel erdemler ve tavsiyeler bulunsa da savaşcılara yönelik yazıldığı için, bu çağdan bakınca akıl almaz tüyler ürpertici bilgiler de var (kafayı nasıl kesmek makbuldür, insan derisi nasıl yüzülür...vb) özellikle kitabın ikinci yarısında kan gövdeyi götürüyor haberiniz olsun..Jhon Wick filmini sevdiyseniz bu kitabı da seversiniz..::))
Her şeye rağmen ben merakla okuyup bitirdim..distopik bir dünya gibi..Japonların niye böyle az konuşan ve az gülen insanlar olduğunu daha iyi anladım..okuyun bence..zaten kült bir eser
Bir de ben Japonlar çok büyük utançlar da harakiri ( kitapta aynı kökten türemiş seppuku kelimesi kullanılıyor.) yapıyorlar sanıyordum..çok ufacık şeylerde bile kendilerini öldürüyorlarmış..çok acıdım...genç genç insanlar telef olmuş ..:((
Seyehât
Ben seyehatname okumayı çok severim..özellikle eski çağlara dair olanları..ama bu eser içlerinde en yavan olanıydı.. günlük veya hatırattan ziyade rapor gibiydi..ilginç yerler, olaylar vardı tabiki ama çok detaya girilmeden üstün körü anlatılmıstı..Ali Bey herhalde görevinin verdiği bir alışkanlıkla daha çok rapor yazar gibi kaleme almış seyahatinı ve çok da kısa tutmuş..4 yıllık bir seyahat için çok küçük bir kitap bence..başka seyyahların eserlerine göre..sanırım bunda diğerleri gibi seyehat tutkusuyla yollara düşmeyip görev gereği gönderilmesinin de etkisi var...tabi Türklerin hiç günlük tutma alışkanlıklarının olmaması gözününe alınırsa yine de iyiki yazmış..okuyun yine de hiç duymayacağınız ilginç kısımlar var .
Roma'nın unlü ozanına ait kitabın dipnotları, aslından uzun..ama bakmadan eseri anlamak da neredeyse imkansız..ozan sürekli mitolojik ve tarihsel karakterlere gönderme yapıyor üstü kapalı şekilde..antik çağa ve mitolojiye müthiş hakim değilseniz mecbur dipnotlara bakıyorsunuz kimden bahsediyor diye...antik çağda ne kadar başına felaket gelmiş, cezalandırılmış, işkenceye uğramış vs karakter varsa onlardan bahsediyor ve kitabını affettiği düşmanının başına da bunlar gelsin diye, eser boyunca lanetler yağdırıyor..intizarın destanı denilebilir bence..sebebini ise önsözünde bulabilirsiniz..
Aristophones istediği gibi dalga geçebilir ama ben Euripides ve özellikle Sophokles'in tragedyalarını onun komedyalarına kat be kat tercih ederim...
Ama kitabın önsözünden çok şey öğrendim. Erman Gören beyefendinin emeğine sağlık..
