insanın hayatla kurduğu ilişki en çok ellerinden okunurmış. ellerimden okunuyor: sakin, zarif, yavaş, kuru. usul usul saça, yaprağa, suya, kapıya değiyor. usulca günü geceye, geceyi güne çeviriyor. ellerim, hayata karşı yeni bir merhamet.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"en çok seni sevdim." diyerek suladım saksıların her birini. ipeğe dokunur gibi incecik bir duyguyla. durmanın, oturmanın, yavaş ilerleyen bir zamanın içinden biraz sert bir rüzgar esse sanki kırılıverecek, dağılıp dökülecekmiş duygusuyla.
sana gelmek için ağrımı uyandırmaya çalıştım ama olmuyor. mayalanmış o, mantarlanmış, beni bilmiyor. çok zamandır bunlar: sessiz ayaklarım, sessiz konuşmalarım, sessizlikten neredeyse unuttuğum nefeslerim, iç çekişlerim. ellerim, çiçekler, bahçe.