limonyeşili
@xesr13
ponçiğin mini kütüphanesi
Reklam
Karanlığın içindeydi artık. Bunu fark ettiği anda da farkındalığı sona erdi.
Ne çok uyuduğunu ve buna rağmen ne çok uyumak istediğini fark etti. Hâlbuki eskiden uykudan nefret ederdi... Nasıl da çok görürdü uykuyu! Oysa şimdi çok gördüğü şey hayattı artık. Hayat güzel değildi; tatsızdı, acıydı. En vahimi de buydu...
İnsanlardan iyice uzaklaşmıştı. Onlara düzgün davranmak her geçen gün daha zor geliyordu.
"Biliyorsun ki seni sevmeseydim niyetim de iyi olmazdı. "
"Doğru ama o iyi niyetinle mahvedebilirdin beni."
Reklam