Fromm’a göre, olgun ve üretken bireyin kimlik duygusu, benliğini kendisine yön verecek tüm güçleri yine kendi elinde bulunduran bir varlık olarak algılamasından kaynaklanır.
Bizler karakter konusunda çok yetersiz hükümler veriyoruz çünkü karşımızdaki şahsiyetin derinliklerine inemeyip yüzeyde kalıyoruz; yani ne dediği, nasıl davrandığı, hangi konumda olduğu, nasıl giyindiği gibi şeylerle ilgileniyoruz. Kısacası biz persona’ya yani karşımızdakinin bize gösterdiği maskeye bakıyoruz ve maskeye bakıyoruz ve maskeyi kaldırıp arkasındaki kişi’yi göremiyoruz.
Öyle ki sibernetik insan, sanki odaklanmadan uzak durmak için her şeyi yapıyor gibi. Aynı anda birçok şeyi yapmaktan hoşlanıyor: müzik dinlemek, okumak, yemek, arkadaşlarla konuşmak. Bir karikatür bu eğilimi gayet güzel ifade etmiş: Adamın biri yatağının ardındaki duvarın üstüne bir televizyon yerleştirmiş ki sevişirken televizyon seyredebilsin diye.