“Buda, Muhammed ve Shakespeare! Ne mutlu ki iyi kalpli akrabaları ve ahlak doktorları onları esrimeleri ve ilhamları nedeniyle tedavi altına almaya çalışmadılar! Eğer Muhammed sinirlerinin yatışması için bromid almış, günde sadece iki saat çalışmış ve durmadan süt içmiş olsaydı, o olağanüstü şahsiyetten geriye ne kalırdı acaba? Doktorlar ve müşfik akrabalar sonunda insanoğlunun kabiliyetlerini öylesine köreltecekler ki, en sonunda aleladelik üstün deha olarak kabul edilmeye başlanacak ve medeniyet yok olacak.”