Reklam
ve dünya, sanki o hiç var olmamış gibi işleyişine devam etti.
Sayfa 354
“gözlerimi etrafta olan her şeyi görmek için kullanacağıma,” dedi sergio.
“dilimi diğerlerini tarafımıza çekmek için kullanacağıma,” dedi afsuni, yüzünde o yabani gülümsemeyle.
“kulaklarımı her sırrı işitmek için kullanacağıma,” diye devam etti violetta.
“ellerimi,” diye bitirdim yemini, “düşmanlarımızı ezmek için kullanacağıma ant içerim.”
“yoluma çıkan herkesi yok etmek için gücüm dahilindeki her şeyi yapacağım.”
Sayfa 205
“kendimi ömrümün son gününe dek,” diye başladım. “gül cemiyetine adayacağıma ant içiyorum.”
Sayfa 204
“afsuni nerede?” diye sordum. sergionun gözleri gökyüzüne doğru çevrildi. “çanaklıkta,” diye cevap verdi, yukarıyı işaret ederek. “tüm kazanmalarını kumara yatırıyor.”
tam da bu sırada, karga sesinin mükemmel bir taklidini işittik. başımızı çevirip yukarı baktığımızda afsuni’yi gördük;
aşağı o kadar çok eğilmişti ki yere düşeceğinden korktum. diğer çanaklıktaki denizciye bağırarak bir şeyler söylüyordu.
“öyleyse yirmi altın olsun,” diye bağırdı tekrar çanaklığa girip gözden kaybolarak.
“o... kazanıyor mu?” diye sordu violetta, gözlerini kısıp gökyüzüne bakarak. afsuni kendi kendine bir dizi söz mırıldanırken biz de onu seyrettik. sergio omuz silkti. “bunun bir önemi var mı? kaybetse bile zaten o zavallı piç kurusunun mallarını çalacak.”
Sayfa 167