Sanık, suçsuzluğunu değilse de, en azından suçluluğuyla ilgili delil yokluğunu kanıtlamaya çalışır; tanıkları, bilirkişi raporlarını, tahkikatları, yani soruşturmacıların nesnel ve öznel hatalarını eleştirir -zaten bu alandaki bilimsel gelişmeler, her gün hem kuşkuyu hem güveni pekiştirecek yeni veriler getirmektedir- ve delil eksikliği sanığa yaramalıdır, zira kendisiyle barışık bir toplumda bir masumun cezalandırılmasına yol açan hukuki hata suçlunun beraatinden daha ağır bir potansiyel düzensizlik nedenidir.