Hikaye ilgimi çektiği için okudum. Her kitap bir duygu aktarır ama bunda o duyguyu aktarımı yok . Ya da ben hissedemedim . Sözler çok yavan anlatım hissiz . Sözlü edebiyatı yazıya geçirmek bu kadar özensizce olmamalı.
Karakterler üzerinde yakılan ağıtları da merak ettiğim için çeşitli seslerden dinledim . Acı dolu geçmişi hepsinde de hissettim . Aynı beklentiyi kitabın da karşılamasını umardım . En azından ağıtlar Kürtçe yazabilirdi.
(çeviri kısmı da eklenirdi)
Bazı noktalar da çok iyi betimlemeler kullanılmış ve karakterler hakkında zihinde net bir tablo oluşuyor. Yazarın buradaki hakkını verelim :)
Sonu hüsran olan her aşk gibi hüzünlü bir hikaye…
Okunmaya değer mi bence evet . Farklı yazarlardan da okumak isteğimi uyandırdı
Yazarın emeğine sağlık.
Dewreş İle AdûleAli Oruç (Bawer Ferat) .
Bir yiğit hiçbir zaman ‘ ben ölmeliyim ,öleceğim ‘ diye düşünmemelidir . Bu kötü bir düşüncedir ve daha baştan kaybetmedir .
Oysa yiğitlik ölmeden kazanmaktır
Ölmek yenilmektir
Yiğitlik ölmemek ve kendini yaşatmaktır . Ama savaşarak ölmek de yiğitliktir .
Ölünmesi gereken yerde ölünür .
Aşık adam korkusuz olur . Ama bu korkusuzluğu da iyi değildir . Çünkü her şeye duygularıyla bakar , duygularını katar . Aklıyla düşünmediği için korumasızdır. Kördür
Kendini ve çevresini kolaylıkla tehlikeye atabilir
Sen gerçekten de tam aşıksın . Sevda gözlerini bürümüş . Bence aşk deliliktir . Çünkü aşık olanın gözü hiçbir şeyi görmez . Hem tehlikeli hem de zayıflıktır . Tehlikelidir çünkü aşkına gelebilecek zarar karşısında aşığın gözleri kara olur ,yakar yıkar ,ölür öldürür . Zayıflıktır ,çünkü tüm gücünü alıp götürür . Bu yüzden de kandırılmaya açıktır