PETRİKOR
.
Haritalarda bulunmayan, adı konulmamış, sınırları çizilmemiş ama herkesin orayı bildiği bir ülkeye gidiyoruz birlikte: Yokluk Ülkesi!
Konuk olduğumuz gezegenler ve bir adam ile bir kadın; Lapis ve Oasis onlar. İlk sayfalardan itibaren içine alan #petrikor ,adam ile kadının yaşadıklarının gerçekliğini hissettirip gelgitleri ile düşündürüyor sakince.
Taze toprak ve yağmur kokusu,yalnızlık, koca bir fincan kahve ve sahil. Sanırım bunlar artık bana adamı hatırlatacak. Derinden seven adam ve korkak olduğunu düşünsede, kenarda dursun misali bir yaklaşıp bir uzaklaşan bir kadın o. En umulmadık anlarda mesaj atan, şimdi zamanı derken kaçan biri. Belki de an'ı yaşasa herşey çok daha rayında olacak. Aynı tılsımı alan, adamın frekansını hissedip orada olan ama hep bir soru işareti ile uzaklaşan kalp ağrısı adeta!
Lapis ve Oasis gibi onlar da. Bir yaklaşıp bir uzaklaşıyor, bazen yörüngeleri birleşirken bazen de yörüngeden sapıyorlar. Çoğumuzun yaşadığı kalp ağrısının nevrotik, kozmik ve edebi harmanlamasıyla yokluğunun izahı bir kitap. Ama öyleki, her anlatımda bir yaşanmışlık, bir duygu geçişi ve yaşanılan yalnızlığın dibini Iliklierimizde hissediş var. Kah adama kah kadına yer yer söylenerek dış ses olup hikayeye katılıyoruz. Ve vücudumuzdaki organların çift, kalbin ise tek olmasını unutturmadan kıskançlıktan empatiye, korkudan sevince,... duygularımızı anlamlandırıp her ne olursa olsun 'kal' diyen bir kalbin sesine eşlik ediyoruz. Hepimizin bir şekilde mutlaka yaşadığını bildiğim yokluğun ince sızısını böylesi okumak farklı, düşündürücü ve iyi geldi doğrusu.
Keyifle.
.
İkinci Durak: Büyük Beklentiler ve Varislerin Oyunu
Kemerleri bağlayın, çünkü bu sefer ilk gönderimizdeki o bulutların üzerindeki toz pembe havadan biraz uzaklaşıyor, iki admin olarak bizi biraz yoran, beklentilerimizin biraz uzağına düşen bir diyara, Wisteria’ya gidiyoruz.
Blogumuzun ikinci ortak okuma kitabı, adından sıkça söz ettiren Adora Yağmur’un çok konuşulan Varislerin Oyunu oldu. Sosyal medyada o kadar çok önümüze çıktı ki, iki fantastik kurgu aşığı olarak "Tamam," dedik, "İşte aradığımız o macera!" Büyük krallıklar, prensler, prensesler ve suikastçılar... Kulağa şahane geliyordu. Ama dürüst olalım; sayfaları çevirdikçe aradığımız yüksek fantastik atmosferi tam olarak bulamadık ve bu sefer iki admin ortak bir "keşke" noktasında buluştuk.
Biz kitabın kapağını açarken bizi büyüyle, derin dünya tasarımlarıyla saracak epik bir fantastik kurgu umuyorduk. Ancak karşımıza daha çok; prenslerin, prenseslerin ve onların peşindeki katillerin kapana kısıldığı devasa bir "kraliyet akademisi" ya da bir nevi saray entrikası çıktı. Kötü mü? Bu tarz içerikleri sevenler için belki sürükleyici olabilir ama bizim hayal ettiğimiz o yüksek fantastik atmosfer bu değildi maalesef.
Gelelim bizi en çok yoran konuya: Karakter enflasyonu! Kitapta tam 24 krallık ve dolayısıyla bir sürü varis var. Karakter sayısı o kadar fazla ki, tam birine alışmaya çalışırken, onun iç dünyasını kafamızda canlandırmaya fırsat bulamadan karakter şok bir suikasta kurban gidiyor! Bu hızlı ölüm kalım döngüsü bizi hikâyeye bağlamaktan ziyade sürecin içine girmemizi biraz zorlaştırdı.
Yiğidi öldürüp hakkını yemeyelim; yazarın hakkını teslim etmemiz gereken yer, kitabın temposunu hiç düşürmemesi ve olay örgüsünü bir şekilde akıcı tutabilmesi. Katili tahmin etmeye çalışmak, o gizem havası merak uyandırıyor. Ama kurgudaki bazı mantık boşlukları
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Benim başım eğilmedi benim başım koptuEdebiyat
Yani ne desem bilemiyorum tek bildiğim ana karaktere olan öfkem. Ana karakterimizin bir arkadaşı var Kitty adında. Arkadaşına da lanet gelsin cidden senin gibi arkadaş olmaz olsun. Tamam kötü bir insansın tamam kanın hızlı kaynıyor ama arkadaşına da bunu yapma be kanka. sana zahmet olacak ama arkadaşına da bunu yapma. Aşırı sinirliyim. Hem Kitty’e hem de baş karakterimiz Anne’ye. Bu kadar iyi olamazsın, bu kadar iyilik işte böyle sonuçlanıyor. Gerçekten Anne’nin yüzüne hakaret etsen, teşekkür ederim diyecek saflıkta. Kızım en yakın arkadaşın senin hayatının akışını değiştirdi hala Kitty’e iyi arkadaş olamadım diye üzülüyorsun bu mallığın kaçıncı leveli Allah aşkına. Her neyse kitaba romantik bir kitap diyorlar ama Kitty’e sinirlenmekten ve Anne’nin bu kadar tepkisi kalıp hala Kitty’nin iyiliğini düşünmesine sinirlenmekten, kitabın duygusal tarafına odaklanamadım. Hatta bir yerden sonra çok sıkılmıştım çünkü aşırı pembe dizi gibi gelmişti. Sanırım pasif karakterleri sevmiyorum hele bir de bu karakterin kitabın başkarakteriyse. Bu kadar da olmaz ki canım. Her neyse aradan geçen uzun zaman sonra ilk defa bir kitabı kendi rızamla okuduğum için mutlu oldum. Onun dışında bir katkısı olmadı kitabın dlaöxkaşsödl. Bu kitabı övüp yaa çok duygusal kitabı okurken ağladım diyenleri de anlayamıyorum. Bana açıkcası her şeyi bir kenara bırakırsam aşırı duygusal ya da romantik de gelmedi. Kitabın dili akıcıydı ama o kadar sanırım Sarah Jio dan okudugum ilk ve son kitap olacak. Kitabı alma sebebim de lisedeyken izlediğim bi youteber bu kitabı önermişti ama sonra da demişti ki bu basımı yok artık başka bir yayında farklı bir adla basılıyor diye söylemişti. sonra bundan birkaç hafta önce sahafta bu kitabı görünce inanamadım. cunku basımı bitmiş ve yıllar önce tavsiye edilen kitabı görmek
HİKAYEM HAYATIMDIR....Duygu ve Düşünce
Omuzlarımda dünya Nurullah genç
Kitabindan yazarın hayatından kısa kısa
Bölümler şeklinde ders niteliğinden hikayeler var bu hikaler insann özünü çabasını azimle neler yapabileceğini bize çok güzel bir örnek olan Nurullah gençin samimi anlatimiyla hem onu tanımak hem onun gibi güzel bir adamı örnek almak tüm zorluklara rağmen önce rabbine sonra çabayla hayatin zorluklarının alabileceğimiz ve insan oğlu çalışıp çabayla bu dünyayı tamlıyarak dünya hayatını bitirirken aynı zamanda ahirete azık olarak yine yaşantın rabbine olan inancın bu dünyadada ahiretede sana ışık tutar bu kitapda en sevdiğim söz Hikayen hayatındır sözü hikiyalerimiz hayatlarımız hayatlarımız her iki dünya olan azık
Bu kitabı okuma nedenlerinden biride bana şiiri sevdiren şiirle tanıştıran yazar ve en sevdiğim şiirleri yağmur ve Rüveyda hiç bıkmadan dinlerim herzaman
Yazar okadar sıcak bir üslupla okuyup anlatıyorki kitap boyunca da aynı samimilik devam ediyor yazarı seven kişilere tavsiye ederim daha yakından tanımak ve bu değerli yazarın hayatının bir kesimi olan kitap bence kütüphanede yerini hakkediyor.
gölgede kalan
"Bazı hayatlar güneş yüzü görmez." mottosu, hikayenin genel atmosferini özetler niteliktedir. Toplumda veya kendi ilişkilerinde "gölgede kalmış", sesini duyuramamış ya da geçmişin gölgelerinden sıyrılamamış karakterlerin yaşam mücadelesi anlatılır.
İki insanın birbirine çarpan hayatları, iç içe geçen sırları ve yüzleşmek zorunda kaldıkları gerçekler psikolojik derinlikle işlenir. Bir tarafta hayata tutunmaya çalışan kırılgan ruhlar, diğer tarafta ise bu ruhları karanlığa çeken ya da onlara ışık olmaya çalışan figürler yer alır.
Genel olarak kader, fedakarlık, kayıplar ve her şeye rağmen küllerinden doğmaya çalışan insanların hüzünlü ama umut arayan hikayesini barındırır.
Puan vermedi
Reika'nın yerine o kadar hızlı geçti ki okuması çok zevksiz oldu. Bu yüzden yarım bırakıyorum ama belki daha sonra tekrardan bir şans veririm, şu an vakti değilmiş belli ki.