Puan vermedi·224 syf.·
2026 7. kitabı
Əsər həyatından məmnun olmayan gənc bir qızın gələcəyini dəyişmək üçün sehrli bir aləmə getməsindən bəhs edir. Hekayədə qızın tez-tez fikir dəyişdiyini və gələcəkdə əslində nə istədiyini bilmədiyini görürük. Hekayə boyu o, fərqli insanlarla tanış olur bəzilərinin zəngin olmasına baxmayaraq, nə üçün özlərini bədbəxt hiss etdiklərini və həyatlarını dəyişmək istədiklərini anlamır. Hekayənin sonunda isə o, sadəcə bir şey istəyir “sevilmək”.
Əsər bizə həyatda bir insan olaraq ən çox ehtiyacımız olan duyğunun sevilmək olduğunu göstərir. Zəngin olmağın, yaxşı bir işə və ya yaxşı bir təhsilə sahib olmağın həqiqi xoşbəxtlik gətirmədiyini hər bir insanın xoşbəxt olub həyata davam etməsi üçün onu sevən insanlara sahib olmasının vacib olduğunu xatırladır.
Ateşten TezahüratAşk
Kitap çok çekiciydi yani kitaptaki favori karakterim sonattı ve tamayın çekiciliği fav 
Adora Yağmur elinden ne gelse hepsini okurum hayatında ve kitap yazma maceranda başarılar abla seni çok seviyorum ve çok güzel bir kitaptı.
Adora Yağmur elinden ne gelse hepsini okurum hayatında ve kitap yazma maceranda başarılar abla seni çok seviyorum ve çok güzel bir kitaptı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Spoilerli DY yorumm️️1000Kitap
İyi de değildi kötü de değildi. Adoranın yazısı gelişmiş okurken keyif aldım. Doğrusu savaş kısmının daha önce geleceğini sanmıştım, yanılmışım. Kitap 530 sayfa savaş 450. sayfada gümbür gümbür geliyo. Güney cephesinin dümdüz olduğunu söylüyorlar fakat Zaiden hâla yaşıyor ve onunla ilgili bir tek bişi bile söylenmiyor. Irithelin güç kazanmasını az çok tahmin etmiştim linin saigenin eurianın, reikanın var onun niye olmasın. Çok ani geldi onun gücüde ve neden geliyo nasıl olabiliyor. Gelelim Reika hazretlerine o kadar iyilik yap sonra arkadan bıçakla paşaya bak ya bide ukala ukala konuşuyo. Reikaya Tarrentten daha fazla paragraf ayırmış Tarrenti daha fazla okumak isterdim. Andros ve Lin yarım kaldı yanarsam bir ona yanarım ama linin saige ve irithel gibi aşkın peşinden koşmaması iyi oldu. Nxy ve Valroda niye mal gibi güç gösterisi yapıyolarsa boş yere öldüler. Yan karakterlerin çoğu ölmüş ya. Delhin ve Rakana üzüldüm daha çok ama onların ölümünü daha savaş içlerinde anlatsaydı büyük ihtimal ağlardım sonda verdiği ve karakterlerin hiçbiri birşey hissetmediği için duygusal olmamış. Nefeliyede daha çok sahne verilebilirdi bence. Irithelin güç kazandığı sahnede sanki ben kazanıyormuşum gibi hissetirdi o sahne en sevdiklerimdendi. Güzel bir maceraydı…
Puan vermedi
Herkese selam kitap dostlarım
Bugün sizlere metaforlarla anlatılan bir aşk hikayesi ile geldim..
Kitabımızda karakterlerin adı yok, önce ondan bahsedeyim.. Adamın adı adam, kadının adı kadın.. (Burda aklıma prens dizisindeki köle ve kadın geldi istemsizce )
Petrikor; Yağmur’un toprağa düştüğü o ilk anın kokusu..
Hikayemiz adamın tabiriyle yokluk ülkesinde geçiyor.. başkahraman adamımız aslında hayatı çok da ciddiye almayan, biraz kendi halinde, biraz da kendi içinde espritüel biri.. İş yerinde tanıştığı bir kadınla zamanla yakınlaşır.. gerek iş yerindeki kahve molaları, gerek arabaya kadar eşlik etmeler.. bütün bunlar bu ikiliyi zamanla birbirine yaklaştırır.. Ama ikisi de bulundukları durumdan korkmaya başlarlar.. Çünkü aşk başa beladır ama kalbe anlatamazsın..
Her buluşmalarında yanlarında bir de o vardır: Yağmur
Sanki hikayenin tamamlananabilmesi için eksik olan bir puzzle parçası gibi..
Kadın-Erkek ilişkisi aynı zamanda gezegenler üzerinden metaforlanmış ve kurguya yedirilmiş..
İlişkilerin olmazsa olmaz çetrefilli yolları karakterlerimizi finalde bambaşka noktalara sürüklüyor..
Okuduğum en ilginç kitaplardan olduğunu söylemem gerekir.. Aşkın, metafor hali de diyebilirim..
Finalinde ise hem şaşırdım hem üzüldüm aslında hem de karakterlerden biri adına sevindim..
Tavsiye ederim 
Puan vermedi
Gökyüzünde iki gezegenin çekimser aşkını aynı ofiste çalışan Adam ve Kadın üzerinden okuduğumuz bir hikaye... Gezegenlerin yörünge hareketleri, onların birbirine olan yakınlığı ve uzaklığı bize; ayrılmak istemeyen ama yaklaşmaktan da korkan iki arkadaş! üzerinden anlatılıyor. İkisi arasında mıknatıs gibi bir çekim, zıt kutuplar gibi bir itiş var ikisininde anlam veremediği bu çelişki tıpkı toprağa kavuşmak isteyen yağmur damlası gibi değse kaybolacak değmese yok olacak. Ya kendini aşkta kaybedecek ya da gururuna yenik düşüp başlamadan bitecek... İşte boyle bir gel git dünyasından kendini kendinde bulma yolculuğuna...
Bitti dediğin yerde yeniden var olmanın hikayesi. Kitabın sonu tam bir ters köşe. Bulmak için önce kaybolmak gerekir. Bulduğun kaybettiğinden her zaman daha değerlidir. Çünkü sendir... Sana ait olan benliğindir.
İsimsiz bir olay örgüsünden ibaret olan kitap biraz evrenselliği benimsemiş gibi, okuyan her insan adamdan bir parça kadından bir duygu bulabilsin istenmiş... Tam da istediği gibi yazarın okurken çokça '-aaa bu ben! diyeceğiniz bir kitap. Satırlarında yaşayamadığınız, yaşamakta çekimser davrandığınız kokuyu bulacaksınız. Kitabın kapağını kapattığınızda aklınızda kalan sadece duygular olacak. Karakter tahlılı değil,olay örgüsü değil sizde oluşan duygu tıpkı yağmurdan sonra kokusunu aldıgımız o toprak gibi ... sakinleştiren,rahatlatan ama sorgulatan
Biraz hayal kırıklığına uğrattı... DİKKAT SPOİLER VAR
Evet...ilk defa bir inceleme yazıyorum çünkü bu kitabı okuduğumda hissettiklerimi içimde tutmak istemedim. Kitap ilk başlarda gayet iyi ilerliyordu bir sıkıntısı yoktu ama yazar Euria'yı savunuyormuş gibi cümleler vardı yani okurken öyle hissediyordum sanki Euria'nın kötü olması mükemmel birşeymiş gibi... sanki zalim olması çok havalıymış gibi. Öyle bir hissiyat aldım bilmiyorum. Bence Euria kitapta fazla yüceltildi bu kadarına gerek yoktu. Ayrıca ne olursa olsun ben hiçbir zaman Euria'ya acımayacağım çünkü kötü olmak bir seçimdir. Herkes hayatta kötü ve dehşet verici şeyler yaşıyor ama herkes kötü olmayı sevmiyor Euira bunu kendisi seçti yani başına gelen herşeyi hak ettiğini düşünüyorum hatta daha fazlasını hak ediyordu. Şimdi spoilerli kısma geçiyorum
(SPOİLER)
ÇOOOK fazla gereksiz yere karakter öldüğünü düşünüyorum. Tamam Lin'in ölmesi çokta mantıksız gelmedi ama mesela diğerlerinin ölümü çok gereksizdi sanki sadece öldürmek için öldürüldüler ve çok aceleye geldi. Mesela Nyx ve Valro'nün düşünecek beyinleri yok mu Euria'nın öldürücü gücünden haberdarlar nasıl olur da canları çok kolay birşeymiş gibi Lin'in önüne geçip bizden yararlan diyebilirler? Lin bile kendine o kadar güvenmedi onlar nasıl güvendi pardon? Zatne ikisi de gereksiz yere öldü.
Mesela Andros'un ölümü de çok aceleye getirilmişti. Ya resmen zafer kazanıldıktan sonra Andros'un öldüğünü öğrendik ve yazar bunu çok yüzeysel bir şekilde anlatmıştı bir cümlede anlatıp bitmişti. Zaten adamı bu kitapta tanıdık en azından onun için adil bir son gerekiyordu ölüm nedeni acayip saçma adamın kalkan ve saldırı gücü var buna rağmen Drystan'ın zaman kazanması için birkaç askerle savaşırken öldü öyle mi? Kulağa çok saçma ve mantıksız geliyor.
Delhin ve Rakan'ın ölümünden de sanki günlük bişeyden bahsediyormuş