İbrahim…
İmparatorluktan kalma gibi, bir şair oturmuş o iki kaşın arasına,
Bir gün yağmur yağsa sırılsıklam o yağmurda ıslanacak gözyaşları,
Rüzgarda tüten dumana ve akan kana bakmaksızın aldırmaksızın…
Aslında aşktır en çetin meydan muharebesi,
Hüzünle bakacaksınız kalbinizin içine Orada bir şarklıyı göreceksiniz,
İyide benim o darmadağın halimi bırakıp nereye,
Merdivenlerden peşinizden koşup da aşksızlıktan solan bu cismi terk edip nereye gidiyorsun?
19/06/2026
…🖋️biR’ münZ’evî üstâd
biR’ münZ’evî üstâd…
M. Kemal Sayar
Kemal Sayar (Sonsuzadek Sofya)
biR’ münZ’evî üstâd…
M. Kemal Sayar
Kemal Sayar (Sonsuzadek Sofya)Reklam
İbrahim
İmparatorluktan kalma gibi, bir şair oturmuş o iki kaşın arasına, gözlerinize bakıyorum da sanki bir yangın yeri,
Bir gün yağmur yağsa sırılsıklam o yağmurda ıslanacak gözyaşları, saçlarından sızan yağmurla karışacak,
Rüzgarda tüten dumana ve akan kana bakmaksızın aldırmaksızın… Patlayan bombalara şiir söylüyor gibi,
Aslında aşktır en çetin meydan muharebesi siz koşuştururken lise bahçelerinde,
Hüzünle bakacaksınız kalbinizin içine orada bir şarklıyı göreceksiniz, biz uzaktan sevmelerde birinciyiz,
İyide benim o darmadağın halimi bırakıp nereye, bir acıyla kıvrandığımı fark etmeden nereye he…
Merdivenlerden peşinizden koşup da aşksızlıktan solan bu cismi terk edip nereye gidiyorsun?
19/06/2026
…🖋️biR’ münZ’evî üstâd
biR’ münZ’evî üstâd…
M. Kemal Sayar
Kemal Sayar (Sonsuzadek Sofya)
biR’ münZ’evî üstâd…
M. Kemal Sayar
Kemal Sayar (Sonsuzadek Sofya)
Eli kalbinde çiçek
Az önce yağan yağmur kadar
Uzak suya.
Çabuk öğrendi pencere önündeki sardunya
Her güneşte açılmaz yara.
Bugün arabada giderken sana uzun uzun baktım. Belki yine gözlerimle günaha giriyordum; çünkü sana bakmak, güneşi görmek için inatla başını gökyüzüne kaldıran bir insanın güneşe bakması gibiydi. Keskin, yakıcı ve vazgeçilmez...
Gözlerim yanıyordu. Ama insan bazen yanmayı da severmiş. Çünkü bazı sıcaklıklar can yakmaz, insana yaşadığını hatırlatır.
O an kalbimden sessizce bir dua geçti:
"Rabbim, o benim bereketim... O benim bana gönderdiğin en güzel rahmet. Onu benden alma. Eğer kaderime yazdıysan, kaderimde kalsın."
Aradan birkaç dakika geçti ya da geçmedi. Birden yağmur damlaları düştü ön camımıza. Yağmur, gökyüzünün yeryüzüne uzattığı bereketti; rızıktı, rahmetti.
İşte o an anladım...
Gözlerimi yakan o güneş sıcaklığı da bana verilen bir bereketti. Bir nimet, bir rızıktı. Belki de yirmi beş yıllık dualarımın ardından Rabbimin sessiz ama en güzel cevabıydın sen.
Şimdi söyle bana gül yüzlüm...
İnsan nasıl bakmasın güneşe? Nasıl şükretmesin kendisine emanet edilen güzelliğe?
Söyle bana sevgili...
Esen rüzgâr incitmesin seni. Dalında açan çiçekler boynunu eğmesin. Gözlerinden hüzün geçmesin, kalbine keder uğramasın.
Söyle bana sevgili, bu kız böylesine kıymetli bir emaneti nasıl sevmesin, nasıl korumak istemesin ve onu her duasının en güzel yerine koymasın?
ص❤
Reklam
Reklam