Her şey José Arcadio Buendía'nın kurduğu Macondo kasabasında başlıyor. Nesiller boyunca aynı ailenin üyelerini takip ederken savaşlara, aşklara, kayıplara, tutkulara ve yalnızlıklara tanık
Puan vermedi
ağlamaktan korkma gözüm!bir gözyaşı, gül mevsiminde güle karşı akarsa aşk olur adı; sevgiyi damıtır en derin yerinden. suçlardan sonra tenha gecelerde akarsa tevbedir tadı; gönülleri arıtır en kara kirinden. madem ki gözyaşı bir kutlu demdir, elbette bir erdemdir.bir gözyaşı, bir cevherdir ateşten kaynayan ve alev gibi yanan. özü sudur ama avuçta bir yalım, gönülde bir yangın olur. bir ateş düşünün, dumanı âh ile çıkar da külleri göz yaşına karışır ya…hayat bir mum alegorisidir hani, mumun başındaki yanış gözde yaş olur da gözyaşı alevle barışır ya…alev can ipliğini yakınca, acıdır ki, bedenini eritir de mumun, su ile alev birbiriyle yarışır ya… aşıka göre cennet olur cinnet ve kendi gözyaşında boğulur akıbet...gözyaşıdır ki yıkayarak yakar, yakarak yıkar. arıtır ve eritir; temizler ve gizler…fazilettir, diyettir…bu yüzden denilir ki gözyaşı yiğitler kârıdır ve civanmertler vakarıdır.tohumu eken bilir, göz yaşın döken bilir, gül kadrin diken değil, çileyi çeken bilir, ve ey gözyaşım,bulutuna sadık yağmurlar gibi gel, ve kadim bir dostu uğurlar gibi git… bir atımlık mesafede yalnızlığın kurşunlanan coşkusuyla gel, geleceği savaşa mecbur annelerin korkusuyla git…geceyi içine döken tomurcukların yeşiliyle gel; goncayı açılsın diye bekleyen bülbülün diliyle git…bülbüller konan dallarda yaprak gibi gel, ve derinlerde bendini yıkan bir ırmak gibi git. yalınkalem savaşlara meftun acılarla gel, pişmanlık dolu yüreklerden sancılarla git…ve ağlamaktan korkma gözüm!..
divane güzeller // iskender pala
Şer Saati
#okudumbitti #spoiler
Adı belli olmayan bir ülkenin yine adı yazılmamış bir köyünde yaşananlar anlatılıyor.Sürekli kapılara yazılı bir kağıt bırakılıyor köylülerin yakıştırma dedikleri bu yazıda çocukların babaların farklı kişilerden olduğu yazıyor.Belediye başkanıda buna çözüm bulabilmek için gece sokağa çıkma yasağı getiriyor.
Bu arada köyde yaşanan olayları insanların çok zor durumda yaşadıklarını hatta köylerini terk edenlerin olduğunu öğreniyoruz.Çok Yağmurlar yağıyor Nehir taştığı için yukarı doğru taşınanlar oluyor.Bu arada biri yakalanıyor ve ceza veriliyor.
Kolay,akıcı çabuk okunan bir kitaptı tavsiye ederim.
Fazla Uzaklaşmadan YazmalıyımEdebiyat
Puan vermedi
#Fazlauzaklaşmışolamaz Kevser Hattatoğlu'nun ilk eseri. KESİK, KABUK ve DİKİŞ İZİ isimlerini verdiği bölümlerden mürettep öykü kitabı, neşterini maharetle kullanan eller gibi okuyucusunun şifa
Turuncu Bir Yağmurun Altında Kendini Aramak.1000k
Kaan Murat Yanık’ın "Uzakların Şarkısı" romanını bitirdiğimde, damağımda hem hüzünlü hem de umut dolu, çok katmanlı bir tat kaldı. "Uzak dediğin nedir ki? İnsan kendine uzak olduktan sonra..." hissini iliklerinize kadar işleyen bu hikâye, beni Doğu Ekspresi’nin karlı raylarından alıp 18. yüzyılın o gizemli ve büyülü İstanbul’una kadar çok özel bir yolculuğa çıkardı. Romanın en sevdiğim yanı; Bünyamin’in modern zamanlardaki o tanıdık yalnızlığını, 266 yaşındaki bilge papağan Zencefil ve Gülbadem’in masalsı tarihiyle hiç sırıtmadan birleştirmesi oldu. Büyülü gerçekçilik türünün hakkını veren o turuncu yağmurlar ve mistik atmosfer, kitabın felsefi derinliğiyle birleşince ortaya adeta kelimelerle çizilmiş bir tablo çıkmış. Yazarın tasvirleri o kadar güçlü ki, okurken bazen trene vuran kar tanelerini tenimde hissettim, bazen de karakterlerin içsel hesaplaşmalarında kendi mesafelerimi buldum. Üstelik bugün yazarın imza gününe katılarak bu özel dünyayı kendisiyle de paylaşma şansı buldum; yazarın samimiyeti kitaptaki o naif ruhla birleşince bendeki yeri daha da kıymetlendi. Eğer hayatın hızlı temposuna ara verip ruhunuza dokunacak, altını çizecek onlarca cümle bulacağınız edebi bir sığınağa çekilmek istiyorsanız bu şarkıya mutlaka kulak vermelisiniz; sizi çok uzaklardan alıp kalbinizin içine bırakan bir yolculuk bu. Ben bu yolculuktan çok keyif aldım.
"Hepimiz kaçağız galiba. Kendimizden, çevremizden, savaşımı zor olandan. Yüce, zorlu düşünceler taşırız birbirimize. Tumturaklı, göz kamaştırıcı ama kof, sonu gelmeyen, sevinçsiz, eylemsiz..."
