Ve tüm Türkiye bu kitabı okuduktan sonra bir daha ev arkadaşı aramadı.
Yani benim çıkardığım sonuçlardan biri bu.
Öncelikle Sezin Karameşe’yi sosyal medyada çok severek takip ederim ama bu okuduğum ilk kitabı oldu.
Başta ön yargılı olsam da sonlara doğru kitabın gerçekten güzel kurgulandığına ve dil olarak akıcı yazıldığına kanaat getirdim.
Yazarı takdir etmem gereken bir diğer konu da şimdiki güncel psikolojik gerilim romanlarında yapılanın aksine gayet makul bir plot twist ve son yazmasıydı.
Günümüz yazarları genelde okuyucuyu şaşırtmak adına saçma sapan plot twistler yazıyorlar ve ben bu durumdan nefret ediyorum.
Şimdi gelelim kitaptan çıkardığım sonuçlara:
1. Şu hayatta kendine güveneceksin abi. Annen , sevdiklerin , arkadaşların hepsi gelip senin kafayı yediğini söylerler. Ancak kendine ve kendi zihnine inanırsan bundan kurtulabilirsin.
2. Sakinlik hayat kurtarır. Sizi manipüle eden insanlara şöyle bi dönüp baktığınızda ortak olan durumun onlar sakinken sizin sinirden çıldırmış olmanızdır. Eğer sakin kalırsanız daha berrak düşünürsünüz.
3. Ev arkadaşı arama be kardeşim. Ciddiyim bak. Evin çok mu sessiz ? Aç hoparlörden bir hafif jazz , yak loş ışıklarını al telefonunu tiktok kaydır. Bu kitapta okuduklarım öyle bir sinir krizi geçirdi ki bana, değil ev arkadaşı gelecekteki kocamın bile psikolojik sicil kaydını isteyecek durumdayım şuan.( tabi öyle bir şey varsa)
Kitabı okurken korkudan gerilmekten ziyade Brezilya dizisi izliyormuşçasına bir entrikanın içine kapılıyorsunuz (en sevdiğim). Ana karakterin başıma daha kötüsü gelemez derken hep daha kötüsü geliyor. Şahsen yazar bunu sinirlenip çıldırmadan nasıl yazmış merak konusu.
Diyeceğim o ki ben beğendim, özellikle sonu çok iyiydi beni tatmin etti. Okuyun derim.
ulan ingilizcemizi geliştirelim dedik dumura uğradık???ulan ryle ne tatlı adamdın git bi sigara yak bi kendine gel mal mısın tedavi ol yaa sonda sana da üzüldüm ama kesin tekrar yapardın aynı şeyleri..lily kıyamam sana tam mutlu oldun herif manyak çıktıatlasın evine gitmen ağlattı beni atlasım yaa yalan söylemiş bi de sevgilim var diye ooff onu çok seviyorum kendi çöplükten çıkıp restoran sahibi oldu en sonundadoğum anında ryla boşanalım demen de büyük cesaret o hamileliği tek başına nasıl geçirdin kıyamamatlasın hep yearning hali offf sonda ‘i feel like my life is good enough for you now’ DEMESI AŞIK ADAAAMMMM her şeyin en iyisini hak ediyorsun. lily hamileyken atlasa dönseydin atlas seve seve bakardı sanasonrasını merak ediyorum atlası okumak istiyorum ama bi yandan da sinirlenirim diye okumak istemiyorum aklımda şu an atlas ve lily mutlu ryleda atlası sindirmiş bi vaziyette kızına bakıyorryle kendi hayatını mahvettin ha salak adam
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Üçlemenin son kitabı inceleme…
•••”Demek ölümün de namuslusu,namussuzu vardı?•••”
~~Hanımın Çiftliği üçlemesinin son kitabı olan Kaçak kitabı; çiftlikte en son yaşanan olaylardan sorumlu olan Habip’in öyküsü ile devam ediyor.
Kasabadan kaçarken yolu yedi yıl önce kocası tarafından terk edilen Hacer ve oğlu Hüseyin ile kesişiyor.Bundan sonra ki serüvenimiz bu üç kişi üzerinden devam ediyor…
~~Yine bir toplum baskısı,herkesin hayatına müdahale eden elalemler….Bir kadının nasıl yalnız yaşamasını fırsat bilip faydalanmaya çalışan sözde ahlâk bekçileri…1950’li yıllar,çok partili dönemin başlarında her şeyin daha güzel olacağı umuduyla yaşayan köy halkının yoksulluk ve adaletsizlikle mücadelesi…
~~İlk iki kitaba göre duygu yoğunluğu çok azdı bana göre.Serinin son kitabı ancak tamamen üçlemeden bağımsız bir eser olmuş. Seriden bağımsız tek başına da okunabilir….Güllü ve çiftliğin son durumu nedir,ne oldu öğrenemedik.O yüzden beklentimin çok altında kalsa da,zaten 
Orhan Kemal sevenler anlayacaktır.Yazar bir çok eserinde finali aslında biz okuyuculara bırakıyor.
Bu yolculukta bana eşlik eden sevgili dostum 
Nrgnbkn a sonsuz teşekkürler sunuyorum.;) Çukurova’nın o tozlu yollarını okumak seninle başka bir güzeldi.
_”Ölmek kolay, yaşamak zor oğlum,insan zor olanın üstesinden gelmeli! Ölmek,evet sırasında yaşamak için…_”
_”Irza,namusa ben el at,belindeki tabanca,altında ki arabaya güvenip o kadar insanın içinde adam tokatla,vur,kır,yak,yık kimseye hesap verme….Eee? Nesin yani? Sende benim gibi bir kul…__”
Orhan Kemal sevenler anlayacaktır.Yazar bir çok eserinde finali aslında biz okuyuculara bırakıyor.
Bu yolculukta bana eşlik eden sevgili dostum Nrgnbkn a sonsuz teşekkürler sunuyorum.;) Çukurova’nın o tozlu yollarını okumak seninle başka bir güzeldi.
_”Ölmek kolay, yaşamak zor oğlum,insan zor olanın üstesinden gelmeli! Ölmek,evet sırasında yaşamak için…_”
_”Irza,namusa ben el at,belindeki tabanca,altında ki arabaya güvenip o kadar insanın içinde adam tokatla,vur,kır,yak,yık kimseye hesap verme….Eee? Nesin yani? Sende benim gibi bir kul…__”Satırlara Sığan Duygular
Sharon Jones ’un bu eseri, bana göre yalnızca bir kitap değil; insanın kendi iç dünyasına sessizce yaptığı bir yolculuk gibi hissettiriyor. Kitabı okurken ve içindeki yönlendirmeleri uygularken bazen geçmişim üzerine, bazen geleceğe dair korkularımı ve umutlarımı fark ettim. Özellikle insanın içine attığı duyguları kâğıda dökmesi konusunda oldukça rahatlatıcı bir etkisi olduğunu düşünüyorum.
Bu kitabı sevme nedenlerimden biri, herhangi bir kurala bağlı kalmadan insanın tamamen kendisi olmasına izin vermesi oldu. Yazarken sanki kimse beni yargılamıyormuş gibi hissettim. İçimde biriken düşünceleri yazıya dökmek hem kafa dağıtmamı sağladı hem de zihnimi hafifletti. Günlük hayatın karmaşasından uzaklaşıp birkaç sayfa boyunca sadece kendime odaklanabilmek gerçekten iyi hissettirdi.
Bence boş zamanlarda yapılabilecek en güzel etkinliklerden biri olabilir. Özellikle düşüncelerini içinde tutan insanlar için oldukça etkileyici bir deneyim sunuyor. Çünkü bu kitap sadece yazdırmıyor; aynı zamanda insanı düşündürüyor. Geçmişte yaşanan olaylara farklı gözle bakmayı ve geleceğe dair hislerini daha açık bir şekilde anlamayı sağlıyor.
Kitabın en sevdiğim tarafı ise samimi hissettirmesi oldu. Zorlayıcı değil, aksine insanı sakinleştiren bir havası var. Bazen birkaç satır yazmak bile insanın içindeki yükü hafifletebiliyor ve bu kitap bunu fark ettiriyor. Bu yüzden hem kafa dağıtmak hem de duygularını özgürce ifade etmek isteyen herkesin okuyabileceği güzel bir eser olduğunu düşünüyorum.
Temaları:
Geçmişle yüzleşme
İçsel keşif
Duyguları ifade etme
Kendini tanıma
Rahatlama ve zihinsel arınma
Sharon Jones ’un bu eseri, bana göre yalnızca bir kitap değil; insanın kendi iç dünyasına sessizce yaptığı bir yolculuk gibi hissettiriyor. Kitabı okurken ve içindeki yönlendirmeleri uygularken bazen geçmişim üzerine, bazen geleceğe dair korkularımı ve umutlarımı fark ettim. Özellikle insanın içine attığı duyguları kâğıda dökmesi konusunda oldukça rahatlatıcı bir etkisi olduğunu düşünüyorum.
Bu kitabı sevme nedenlerimden biri, herhangi bir kurala bağlı kalmadan insanın tamamen kendisi olmasına izin vermesi oldu. Yazarken sanki kimse beni yargılamıyormuş gibi hissettim. İçimde biriken düşünceleri yazıya dökmek hem kafa dağıtmamı sağladı hem de zihnimi hafifletti. Günlük hayatın karmaşasından uzaklaşıp birkaç sayfa boyunca sadece kendime odaklanabilmek gerçekten iyi hissettirdi.
Bence boş zamanlarda yapılabilecek en güzel etkinliklerden biri olabilir. Özellikle düşüncelerini içinde tutan insanlar için oldukça etkileyici bir deneyim sunuyor. Çünkü bu kitap sadece yazdırmıyor; aynı zamanda insanı düşündürüyor. Geçmişte yaşanan olaylara farklı gözle bakmayı ve geleceğe dair hislerini daha açık bir şekilde anlamayı sağlıyor.
Kitabın en sevdiğim tarafı ise samimi hissettirmesi oldu. Zorlayıcı değil, aksine insanı sakinleştiren bir havası var. Bazen birkaç satır yazmak bile insanın içindeki yükü hafifletebiliyor ve bu kitap bunu fark ettiriyor. Bu yüzden hem kafa dağıtmak hem de duygularını özgürce ifade etmek isteyen herkesin okuyabileceği güzel bir eser olduğunu düşünüyorum.
Temaları:
Geçmişle yüzleşme
İçsel keşif
Duyguları ifade etme
Kendini tanıma
Rahatlama ve zihinsel arınma
“Cehennem boş bütün şeytanlar burada.”
Bugün Türkiye’nin başındaki en büyük şeytandan bahsedeceğim: Menzil.
Çevremde sohbet evlerine giden, Adıyaman’ı ziyaret eden insanlar vardı. O zamanlar ilgimi çekmezdi ve açıkçası saçma gelirdi. Şimdi ise çok daha saçma geliyor.
Gazeteci İsmail Arı’yı, Menzil’i anlattığı videosuyla tanımıştım. Az önce de “Menzilin Kasası” adlı kitabını bitirdim. Kitabın büyük bölümünü “Bu bir şaka olmalı” diyerek okudum. Gerçekten de ya anlatılanların şaka olması gerekiyordu ya da bütün bunlara körü körüne inanan insanların.
Menzil, gözümde putlaşmış bir cemaat. Amacı İslam’ı yaymak değil; kendisine tapacak insan sayısını artırmak. Ona bağlı olanlardan biri de bugünün iktidarı. İktidarın başındaki isimlerin cemaatlere sempati duyduğunu zaten biliyoruz. Ancak cemaat adı altında yürütülen bu karanlık ilişkilere gösterilen hoşgörü, meselenin boyutunu daha açık hâle getiriyor.
Menzil’in en güçlü kaleleri Sağlık Bakanlığı ve Jandarma. Ali Yerlikaya ismini sık duymamız da bu tabloyu daha anlamlı kılıyor.
Şeyhini adeta ilahlaştıran, sorgulamadan itaat eden bir kitle var. Menzil’in önceliği de tam olarak bu: sorgulamayan insanları kendi çemberine almak. Ve bunu büyük ölçüde başarmış görünüyor.
Servet büyürken hiçbir şey doğrudan “Menzil” adıyla yapılmıyor. Hep birileri üzerinden yürütülüyor ve o birilerinin çoğu da Menzil’le bağlantılı çıkıyor. Planları yıllardır tıkır tıkır işlemiş. Binlerce köyde etkileri ve kendilerine mutlak bağlı insanlar var. “Canını ver” dense verecek kadar bağlı olanlar.
Türkiye için ikinci bir FETÖ tehlikesiyle karşı karşıyayız. FETÖ temizlenirken, onların yerine başka yapılar yerleştirildi. Hastaneler açtılar, Covid testlerini yaptılar, devletin en kritik noktalarına nüfuz ettiler.
Eğer susmaya ve görmezden gelmeye
Eser miktarda spoiler içerir.1000Kitap
Kitap ilk olarak basit bir anlatımı ile öne çıkıyor. Hatta kitabı okumaya başlayınca Lost dizisi aklıma geldi hemen. Yazar basit sayılabilecek bir konuyu detaylı ve psikolojik anlatım ile hep ilerleyen sayfalarda neler olacağının merakını uyandırıyor. Çocukta olsa insanlığın ne kadar vahşi olabileceğinin bir kanıtı eser. Son olarak Ralph sen o kadar ateş yak amacına ulaşama seni öldürmek için yakılan ateş seni kurtarsın. :)