Yalçın Uğraşı
@yalcin_post
Şu anda okuduğu kitap
iktidar, tanımı gereği düşmanlarını da beri beraberinde getiriyor. düşmanları olmazsa olmaz. Düşmanların olmadığı nadir durumlarda da düşmanların bulunması, yaratılması, tahrik edilmesi hatta hayal edilmesi gerekiyor.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Biz, özgür olmaktan korkuyoruz aslında. yerleşik düzenin dikte ettiği, herkesin de karşılıklı olarak kabullendiği tutum ve davranış sınırlarının içinde kalmak istiyoruz. Bizi nihai bağımsızlığa götürecek adımı atmaya cesaret edemiyor, kendi içimizdeki sese kulak vermekten çekiniyoruz. Çünkü öyle yaptığımız zaman bize genellikle deli deniyor. bize deli denmesini istemiyoruz. bize deli denmesinin ve deli muamelesi yapılmasının sonuçlarına katlanacak gücümüz yok.
Peki, ya aşkın karşılığı olan hiçbir sözcük olmasaydı? o zaman aşk olmayacak mıydı? yani Aşk duyulmayacak mıydı o zaman? aşk, sözden önce de vardı...
Bugün yeryüzündeki Cehennem sansüre tabi...