Yalçın Uğraşı

Yalçın Uğraşı
@yalcin_post
1 Nisan
853 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
aşk, ancak bu kadar kusursuz anlatılır
Ama şunu yalnızca hissetmeye çalış: oradaki her nesne sanki tutkumla doluydu, çocukluğumun, özlemimin simgesiydi: apartmanın önünde seni binlerce defa beklediğim kapısı, hep senin ayak seslerine kulak verdiğim ve seni ilk defa gördüğüm merdivenler, bütün ruhumla baktığım göz deliği, daire kapının önünde duran ve bir zamanlar üstüne diz çökmüş olduğum paspas, anahtarın kilidin içerisinde dönmesinden çıkan ve beni hep yattığım pusudan sıçratmış olan ses. Bütün bir çocukluğum,bütün tutkum işte orada, o birkaç metrelik yerde yuvalanmıştı, orası benim bütün hayatımdı ve şimdi bu hayat bir fırtına gibi üstüme çökmekteydi, çünkü arzulanan her şey,ama her şey gerçekleşmişti ve ben seninle yürüyordum, senin evindeydim, bizim evimizdeydim
Edebiyatın En Tatlı Eşleşmeleri!
Peki ya sizin favori kitabınız hangi tatlı olurdu?
Aşk başlamadan güzel, Kalplerde heyecan Bakışlarda korku olduğu zaman güzel... Birbirimize sezdirmemek için çırpınış, Başkaları görmesin diye çabalayış, Gözlerim gözlerinin mavisine değdiği zaman... Aşk başlamadan güzel....
Ümit Yaşar Oğuzcan
Ümit Yaşar Oğuzcan
bekliyorum bir kapının önünde, cebimde yazılmamış bir mektupla. bana karşı ben vardım çaldığım kapıların ardında, ben açtım, ben girdim selamlaştı kadar ilk defa...
Metin Altıok
Metin Altıok
Mustafa'm, Kemal'im...

Yalçın Uğraşı

@yalcin_post
·
Dünyanın cesur ulusları yoktu, cesur insanları vardı. Onlar; aşkın ve hayatın havarileri, büyük serüvencilerdi. Onlar, bu ihtiyar cadının maskesini parçalamak ve yeryüzü denilen cenneti bize sunmak istediler. Bütün ömürleri bu kavgayla geçti. Ne adları vardı onların, ne ulusları, ne dinleri ne de anıtları... Ama biz; onlar için ölüm fermanları hazırlayıp görkemli mangalar kurduk. Savaşlar açtık peşpeşe. Kentleri ele geçirip vahşi bir hayvan gibi avladık onları. Nerde görülseler kurşuna dizdik ve süslü kemerler yaptık onların kafa derilerinden. Biz cellattık ve tarih suratımıza tükürürken, bir kez bile bağışlanmayı istemedi onlar... Derler ki; son büyük serüvenci, yaralıdır hâlâ.....
kendini martılarla bir tutma senin kanatların yok...
Attila İlhan
Attila İlhan
Şiir