EZGİ GÜREL
@yalkut
22 okur puanı
Ocak 2015 tarihinde katıldı
Olasılıklar Silsilesi
Kitaplığımda uzun zamandır okunmayı bekleyen bu kitabı okuduktan sonra geç kaldığımı hissettim ama bazı kitapların zamanı var sanırım.Kitapta; 'Bir sabah, yıllardır görmediğiniz bir arkadaşınızı düşünerek uyandınız. Bir saat sonra, onunla sokakta karşılaştınız. Sizce bu sadece bir tesadüf mü, yoksa çok daha farklı bir anlamı olabilir mi?'' soruları üzerinde düşündürerek aslında tesadüf diye bir şeyin olmadığı başımıza gelen her olayın yaptığımız seçimler sonucunda olduğu matematik, tıp, felsefe ve bilim-kurgu ile ilişkilendirilerek akıcı bir dille anlatılmış. Olay örgüsü iyi işlenen, verilen istatistiksel örneklerle soyut düşünceyi somutlaştırırken okuru sürekli düşünmeye sevk eden kitap oldukça akıcı. Macera içinde düşündüren bir konusu var. İnsan ister istemez bir olasılık hesabı yaparken buluyor kendini. Kitapta belirtildiği gibi: ''İmkansız diye bir şey yoktur, sadece bazı olayların olma olasılığı daha düşüktür.'' vurgusunu yaparak bu temposu yüksek kitabı okumanızı tavsiye ederim.
''Hayatımın en mutlu anıymış bilmiyordum.Bilseydim, bu mutluluğu koruyabilir, her şey de bambaşka gelişebilir miydi?Evet bunun hayatımın en mutlu anı olduğunu anlayabilseydim, asla kaçırmazdım o mutluluğu.Derin bir huzurla her yerimi saran o harika altın an belki birkaç saniye sürmüştü, ama mutluluk bana saatlerce, yıllarca gibi gelmişti.''
Hayatımın En Mutlu Anıymış Bilmiyordum...
Bu kitap; ''Kafamda Bir Tuhaflık''tan sonra okuduğum ikinci Orhan Pamuk eseri.İlk okuduğum kitabını ne kadar sevdiysem bu kitaba bir türlü ısınamadım. Öncelikle kitap harika bir giriş cümlesiyle başlıyor: ''Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum.'' Bu güzel başlangıçtan sonra, kitabın ana karakteri Kemal'in takıntılı ve saplantılı aşk hikayesine dönüşen duygularının yoğun ve fazla detaylı anlatımıyla çoğu zaman yorucu bir hal aldı. Kitapta; yanlış Batılılaşma isteği, zengin ve fakir sınıfsal farklılıkları, bekaret ve ahlak konuları, aile yaşamı, kırık bir aşk hikayesinde ele alınan bazı konular. Eşyaların ruhu olduğunu vurgulayarak bunu Müze fikriyle sergileyen kitabın bu noktasını özgün buldum.Bu yönüyle insanlarla eşyalar arasındaki bağ, karakterlerin özelliklerini ve anıları canlandırma özelliği ilişkilendirilirken sosyokülterel çevre bağlamında ele alınan insan ilişkileri ve yaşantısı dönemsel olarak resmedilmiştir. Kitap, zaman zaman bir yeşilçam filmi izliyormuş hissine kapılmama; bazen de bir müze geziyormuş gibi düşünmeme vesile oldu. Orhan PAMUK'un bu kitabı yazarken yaptığı tahliller, pek çok müze gezmesi, sokakları gözlemleyerek incelemesi, kitabın üzerinde çalışılmış bir emek ürünü olduğunu ortaya koyuyor.Kitabın beğenmediğim noktaları ise; Kemal'in takıntılarının aşırı detaylı tasvirleri, Füsun'un ortadan aniden yok olması, sonradan çıkması ve akabinde gelişen ilişkileri, bazı geçişlerin benim için havada kalması ve bu durumun zaman zaman konunun samimiyetini azaltması noktaları oldu.
Kalbin Niyeti ve Dilin Niyeti
Okuduğum ilk Orhan PAMUK kitabı olmakla birlikte bu kitap yazarı tanımakta geç kaldığımı hissettirdi. Bozacılık yapan babasının izinden giden Mevlut'un yaşamıyla birlikte İstanbul'un 40 yıllık değişimini gözler önüne seren kitapta yazar, İstanbul'un arka sokaklarını, sokak satıcılığı yaparak geçimini sağlayan insanların yaşam öyküsünü, insan ilişkileri, aşk, şehrin göç dalgalarıyla sosyokültürel değişimini, siyaset, din, sınıf farklılıkları bağlamında resmetmektedir.Kitabın farklı bölümlerinde sıkça dile getirilen insanların düşünceleriyle dile getirdikleri arasındaki uyumsuzluk, kalbin niyeti ile dilin niyeti düşüncesi, farklı şekillerde yorumlanabilecek ''Kısmet'' kavramı ile ilişkilendirilmektedir. Kitapta da yer verildiği gibi: ''Aşkta insanın niyeti mi daha önemlidir, kısmeti mi? Mutluluk veya mutsuzluğumuz bizim seçimlerimize mi bağlıdır, yoksa bizim dışımızda mı gelişip başımıza gelirler?'' gibi sorularla yazar kitabın ana karakteri boza satıcısı Mevlut ile İstanbul sokaklarında çıkardığı gezinti ile pek çok soru üzerinde okuru düşündürürken adeta zamanda yolculuk yapar gibi harika bir gözlem yapma olanağı sunuyor okura...
Betimlemeleri, karakter seçimlerindeki ustalık, gözlem yeteneği ve İstanbul'un çeşitli dönemlerine ışık tutan bilgiler vermesi açısından ön çalışma ve araştırma gerektiren, çalakalem yazılmamış olduğunu hissettiren kitapta; yazarın sınıfsal farklılıkları ele alış biçimini ve pek çok farklı konuyu ele alarak bir çatı altında buluşturmasını çok beğendim.