*Günün Duası*
*Allah’ım! Ömrümün ahirini hayırlı kıl, amelimin sonunu da hayırlı kılAllah’ım! Zenginliğin fitnesinden ve fakirliğin fitnesinden Sana sığınırız!*
*Allah’ım! Her fena insanın kötülüğünden ve her kötü adamın şerrinden Sana sığınırız!Allah’ım! Bizi makbul olan iyilerden kıl; rahmetten kovulmuş kötülerden eyleme!Allah’ım! Sen’in ipine yapışmamla beni koru, fazlınla beni rızıklandır!Allah’ım! Bizi emrine tabi olanlardan kıl, tavsiyelerine uyanlardan eyle!Allah’ım! Bizi çirkin sözlerden, yalandan, küfürden merhametinle muhafaza eyle!Allah’ım! Sen’den ayrı yaşamaktan, bayağı arzulardan, süfli emellerden Sana sığınırız!Allah’ım! Nefsimizin yanlış işlerinden; haksız kazançlarından Sana sığınırız!*
*Allah’ım! Şeytanın tezyininden, kötüyü güzel ve sevimli göstermesinden Sana sığınırız Allah’ım! Kalbimize ümidini yerleştir, Sen’den başkasına umut bağlatma, Sen’den gayrısınden bir şey istetme!Allah’ım! Bizi hatalarımızdan, beyaz elbiseyi kirden temizlediğin gibi temizle!Amin*
Sende Evde Kaldın1000Kitap
Antropologlar der ki, insan toplulukları hayatta kalma ve üreme üzerine kuruludur. Evet, biyolojik bir gerçek bu. Ama biz artık mağara devrinde yaşamıyoruz. Modern dünyada birey, kendi anlamını yaratma hakkını kazandı. Yine de kolektif bilinçaltımız hâlâ “evlen, yuva kur, çocuk yap” komutunu tekrar tekrar fısıldıyor. Özellikle kadınlara. Çünkü tarih boyunca kadının değeri, doğurganlığı ve ev içi rolü üzerinden ölçüldü.Psikoloji bunu “sosyal rol teorisi” ile açıklıyor. Toplum bize roller biçiyor ve biz de o rollere uymazsak dışlanma korkusu yaşıyoruz. Karen Horney’in “nevrotik ihtiyaçlar” kavramı burada devreye giriyor: Sevgi, kabul görme ve aidiyet ihtiyacı o kadar güçlü ki, insanlar mutsuz bir evliliğe razı oluyor, yalnız kalmaktansa. Oysa Carl Jung’un “bireyleşme” süreci tam tersi bir yolculuk öneriyor: Maskeleri atmak, kendi gölgemizle yüzleşmek ve gerçek benliğimize ulaşmak. Evlilik bu yolculuğun bir durağı olabilir, ama kesinlikle istasyonu değil.Felsefeye bakalım. Aristoteles “eudaimonia” der; yani “güzel yaşam”, erdemli bir hayat sürmek ve potansiyelini gerçekleştirmek. Epiktetos gibi Stoacılar der ki, mutluluk dış şartlara bağlı değildir; içimizde, seçimlerimizdedir. Sartre ise varoluşçu bir çığlık atar: “Varoluş özden önce gelir.” Yani sen önce varsın, sonra ne yapacağına karar verirsin. Evlilik bir tercih olabilir, ama zorunluluk değil. Zorunluluk haline getirildiğinde ise özgürlüğün katili olur.Düşünün: Nobel ödüllü bir bilim insanı, uluslararası arenada konuşmalar yapan bir lider, kitapları onlarca dile çevrilmiş bir yazar… Ve bir teyze, çayını yudumlarken “Kızım, sen de evde kaldın” diyor. O kadının umurunda mı gerçekten?Bence değil. Çünkü o kadın çoktan Maslow’un ihtiyaçlar hiyerarşisinin en tepesine, “kendini gerçekleştirme” basamağına tırmanmış. O,
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sende Evde Kaldın
Antropologlar der ki, insan toplulukları hayatta kalma ve üreme üzerine kuruludur. Evet, biyolojik bir gerçek bu. Ama biz artık mağara devrinde yaşamıyoruz. Modern dünyada birey, kendi anlamını yaratma hakkını kazandı. Yine de kolektif bilinçaltımız hâlâ “evlen, yuva kur, çocuk yap” komutunu tekrar tekrar fısıldıyor. Özellikle kadınlara. Çünkü tarih boyunca kadının değeri, doğurganlığı ve ev içi rolü üzerinden ölçüldü.Psikoloji bunu “sosyal rol teorisi” ile açıklıyor. Toplum bize roller biçiyor ve biz de o rollere uymazsak dışlanma korkusu yaşıyoruz. Karen Horney’in “nevrotik ihtiyaçlar” kavramı burada devreye giriyor: Sevgi, kabul görme ve aidiyet ihtiyacı o kadar güçlü ki, insanlar mutsuz bir evliliğe razı oluyor, yalnız kalmaktansa. Oysa Carl Jung’un “bireyleşme” süreci tam tersi bir yolculuk öneriyor: Maskeleri atmak, kendi gölgemizle yüzleşmek ve gerçek benliğimize ulaşmak. Evlilik bu yolculuğun bir durağı olabilir, ama kesinlikle istasyonu değil.Felsefeye bakalım. Aristoteles “eudaimonia” der; yani “güzel yaşam”, erdemli bir hayat sürmek ve potansiyelini gerçekleştirmek. Epiktetos gibi Stoacılar der ki, mutluluk dış şartlara bağlı değildir; içimizde, seçimlerimizdedir. Sartre ise varoluşçu bir çığlık atar: “Varoluş özden önce gelir.” Yani sen önce varsın, sonra ne yapacağına karar verirsin. Evlilik bir tercih olabilir, ama zorunluluk değil. Zorunluluk haline getirildiğinde ise özgürlüğün katili olur.Düşünün: Nobel ödüllü bir bilim insanı, uluslararası arenada konuşmalar yapan bir lider, kitapları onlarca dile çevrilmiş bir yazar… Ve bir teyze, çayını yudumlarken “Kızım, sen de evde kaldın” diyor. O kadının umurunda mı gerçekten?Bence değil. Çünkü o kadın çoktan Maslow’un ihtiyaçlar hiyerarşisinin en tepesine, “kendini gerçekleştirme” basamağına tırmanmış. O,
Annenizi merkezden uzaklaştırın.
Sizden onu sevmeyi bırakmanızı istemiyorum. Sizden, doğmadan önce yazdığı bir senaryoya göre yaşamayı bırakmanızı istiyorum. Onun korkuları. Onun hayal kırıklıkları. Yaşanmamış hayatı. İyi bir kız, iyi bir kadın, iyi bir gelecek tanımı. Bazılarınız otuz yaşında ve hala annenizin onaylayıp onaylamayacağına göre kararlar veriyor. Bazılarınız hala onun kabul edebileceği versiyonunuza uymak için kendinizi küçültüyor. Bazılarınız hala ona kızgın ve öfkenin sadece bir tür merkezleme olduğunu fark etmiyor. O hala referans noktası. İsyan ederken bile, onun etrafında dönüyorsunuz. Onu merkezden uzaklaştırın. O, elindekiyle elinden gelenin en iyisini yapan bir kadın. Bu onu hayatınızın yazarı yapmaz. Yazar sizsiniz. Anlamayabileceği bir şey yazın. Bu ihanet değil. Bu yetişkinliktir.
Toplumun beklentilerini merkezden uzaklaştırmak.
Zaman çizelgesi. Dönüm noktaları. Size şu ana kadar ne yapmış olmanız gerektiğini söyleyen görünmez müfredat. Yirmi iki yaşında üniversite diploması. Yirmi sekiz yaşında evlilik. Otuz yaşında ilk çocuk. Ev. Terfi. İstediğiniz şeylerin, istediğiniz sırayla istenmesi gerekenler. BU LİSTEYİ KİM YAZDI? Sırasız yaşanmış bir hayatın başarısız bir hayat olduğuna kim karar verdi? Kendinizi artık var olmayan bir dünya ve asla siz olmayan bir kadın için tasarlanmış bir programa göre ölçüyorsunuz.
Odak noktasını değiştirin. Hayatınız gecikmiş değil. Geride kalmış da değil. Tam olarak kendi akışında ilerliyor.
Ve bu sürecin güzel olup olmadığına karar verecek tek kişi SİZSİNİZ.
Yaşı merkezden uzaklaştır.
Panik. Geri sayım. Kadınlara değerinin bir son kullanma tarihi olduğu öğretiliyor. Yirmi beş yaşından sonraki her doğum günü bir kayıp. Saat bir silah.
Kadınların, seçilme şanslarının azaldığından korktukları için istemedikleri
Selmanı farısi ra
Yüzlerce soruyla baş başayım.Kıyılara vuruyorum kendimi; en uç noktaya, o yüz yılı aşan deniz fenerine...
Serkan BOL-Kör Kuyu
Selmanı Farisi tasavvuf ehlinin yıldızı
Şimdi yüzlerce soruyla baş başaydı
O tasavvuf ilminin sönmeyen yıldızıydı
Verdiği cevaplar yüz yılları aşarak yaşardı
Resuli Ekrem derdiki Selman ehlibeytten
Gizleme saklama insanları ilimden
Hak ve hakikat aşığı bir yiğitsen
Felek uzak olsun yazdığın heceden
Ehlibeyttendir Selmanı Farisi
Çeksede her çileye bir kez öf demedi
Efendimiz onu över ve severdi
O bir deniz feneri idi en uç noktaydı ilmi
Ey Selman olsun selamın ve duan
Yumuşak söz bol selam ile kazanır insan
Hakkın sevgisini kazanır ona imanı olan
Sende ayrılma güzel ve nasihat yolundan
Selmanı farısi dua etti dediki ey Allahım
Kıymetlendir ibadet ile geçsin zamanım
Tüm servetimi terkederim ben razıyım
Seninle baş başa geçsin benim her anım
Ebul Hasan el Buşenci hzleri bir gün helada iken hizmetcisini çağırarak sırtından çıkardığı gömleği ( o zaman bir gömlek bile çok önemli idi çünkü yokluk vardi) birine vermesini söyledi.
Hizmetçi "heladan çıkıncaya kadar sabredemedin mi" dedi.
Mübarek şöyle cevap verdi "Şu an vermeye niyetlendim sonra ne olur ne olmaz belki vazgecerim korkusu ile acele ettim" dedi.
Evet bir hayra niyet edince hemen elden çıkarmak lazım çünkü şeytan o işten seni alikoymak için vesvese verir on vericeksen kapıya kadar ikiye üçe indirir.
Hz Muaviye ra Sahabi idi yani Efendimiz sas görüp iman eden Kuran katipligi yapan mühim bir zat idi.
Bir gün hz Muaviye fakirlere kumaş dağıtırken fakir bir yaşlı kumaşı beğenmeyip" ben bununla Muaviye'nin başına vurucagim" diye yemin etti.
Hz Muaviye ise şunu dedi "ışte başım yeminini yerine getir fakat bende senin gibi ihtiyar biriyim yavaş vur" dedi.
İnsan bunları okuyunca şunu diyor çok sevdiğim bir dostumun sözüdür.
Bunlar müslüman ise biz kimiz, biz müslüman isek bunlar kim !!!!!
Rabbim bize Islamın ahlakıyla ahlaklanmayi nasip etsin bize dinimizi yanlış anlattılar zaten biz de doğrusu nedir diye arastirmadik ana_babadan gördüğümüz şey üzere gidiyoruz.
Rabbim bizi doğru yol olan Islam yolunda sabit adımlar ile yol almayı nasip etsin amin.🤲🤲
Hayırlı,nurlu ,bereketli, feyizlicumalar .💥💥