esuonen
@yaobras
yemin ederim gömmek için değil objektif bakmaya çalışıyorum ama siz de bu kdr kötü kitaplar yazmayın
Bizimle alay mı ediyorsunuz?1000Kitap
Aslı Arslan’ın Beyaz Leke kitabı, sadece zamanınızı boşa harcamakla kalmıyor, aynı zamanda mantığa meydan okuyan bir karmaşa sunuyor. 2027 yılında geçtiği iddia edilen bu hikaye, okuyucuyu bilimkurgu ya da distopya atmosferine çekmek bir yana, sürekli "Bu nasıl olabilir?" sorusuyla baş başa bırakıyor.
Örneğin, ana karakter Eftalya’nın her gün gidip geldiği bir örgüt evinin devlet tarafından tespit edilememesi kadar komik bir detay daha zor bulunur. 2027 yılındayız, yani teknoloji çağının zirvesi. Ancak Arslan’ın hikayesinde, devletin temel takip yeteneklerinden bile yoksun olduğu ima ediliyor. Daha da saçma olanı, araçla kaçış sırasında havadan bir takip düzenlenmemesi. Bu, günümüz standartlarında bile kabul edilemez bir hata. Hikayede ciddiyet arıyorsanız, yanlış yerdesiniz.
Devlet büyüklerinin katıldığı bir davette, bir hakimin öldürülüp kimliğinin bile tespit edilememesi başka bir mantık felaketi. Bu olay, sıradan bir polisiye dizisinde bile daha iyi işlenirdi. Ancak bu kitapta, temel gerçeklik algısı bile çiğnenmiş durumda.
Hikayenin absürtlüğü bununla sınırlı değil. İşkenceyle kolu kesilmiş bir karaktere "protezin hemen tedarik edilmesi" gibi inanılmaz detaylarla karşılaşıyoruz. Ayrıca, takip çipi gibi modern teknolojik unsurların hikayeye katılması güzel bir fikirken, "idamdan önce çıkarılması" gibi bir saçmalıkla bu fikir yerle bir edilmiş. Hangi mantık, çipi idam öncesinde çıkarmayı gerektirir? Bu, sadece kötü bir yazım değil, aynı zamanda okuyucunun zekasına hakarettir.
Tüm bu mantık hatalarının üzerine, ülkedeki en önemli mahkumun avukatının kimse tarafından ciddiye alınmaması, savcının bile durumdan bihaber olması gibi trajikomik detaylar ekleniyor. Hapishane sahnelerinde mahkumların her gün işkence gördüğü anlatılırken, aynı hapishanede mahkumlara kek
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Tehlikeli şeyleri dekor olarak kullanan Wattpad estetiği.
Puan vermedi
Darkrom kitaplarını incelemeye başladım ve zamanında en popüler olanlardan biriyle başlamak istedim. Her kitaptan da en problematik alıntıyı seçiyorum, bu kitabın en problematik alıntısı da son da yer alacak.----
Kitap, yüzeyde etkili bir mafia romance formülüne sahip: yasak arzu, aile baskısı, güçlü erkek karakter, “iyi kız” imajının çatlaması ve sürekli yükselen cinsel gerilim. Danielle Lori’nin kitabı okunabilir kılan şeyi inkâr etmek haksızlık olur; Nico ve Elena arasındaki bakışmalar, yaklaşmalar, kesilen konuşmalar ve “olmaması gereken” çekim hissi türün istediği bağımlılık etkisini veriyor. Ancak kitabın problemi de tam burada başlıyor: Roman, güçlü olduğu şeyi —cinsel gerilimi— ahlaki ve psikolojik tutarlılığın önüne koyuyor.
Nico Russo, klasik possessive mafia hero olarak yazılmış. Tehlikeli, kontrolcü, kıskanç, dominant ve duygularını şiddetle ifade eden bir erkek. Fakat roman onun karanlığını gerçek bir karakter problemi olarak incelemek yerine çoğu zaman çekicilik unsuru haline getiriyor. Nico’nun Elena üzerindeki sahiplenici dili, tehditleri ve kıyafet/beden üzerinden kurduğu kontrol, metinde yeterince sorgulanmadığı için “romantik yoğunluk” gibi sunuluyor. “Because you were mine” cümlesi bunun en açık örneği. Bu söz, ilk okumada tutkulu bir aşk ilanı gibi durabilir; fakat aslında kadını özne değil, mülk olarak konumlandırır. Nico, Elena’yı koruduğunu değil, ona sahip olduğunu söyler. Aradaki fark, kitabın bütün problematik erkeklik modelini açığa çıkarır.
Elena’nın karakterizasyonu da bu yapıyı güçlendirir. Roman onu “Sweet Abelli” olarak kurar: güzel, uyumlu, nazik, aile içinde doğru cevabı veren, mafia dünyasının iyi kızı. Bu imajın kırılması ilginç bir karakter gelişimi yaratabilirdi. Elena kendi arzularını, öfkesini ve ahlaki sınırlarını
7/10
Beğendi
·82 günde okudu
·Okunma: 24 Mart 2026 22:23
·2026 1. kitabı
