Bazen en büyük yardım ona iyilik yaparak değil ona izin verip güçlü olduğunu hissettirilerek yapılır.
Duygu ve Düşünce
Sıkıntıya mahal yok ✨️
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Hadis
استعينوا على قضاء حوائجكم بالكتمان فإن كل ذي نعمة محسود. İhtiyaçlarınızı gizli tutarak Allah (c.c) dan yardım isteyin. Zira nimete mazhar olan her kimse kıskanılır.
Çok güldüğünden değil, ağlayacağını bildiğinden damlıyor yaşlar. Her kelimenin kökü ölüm, bir bilen bulursam kafasını ağrıtacacağım, söz veriyorum. Pencerem yok ki gölgeni göreyim. Adımlarını duyabilmek için kulaklarımı verirdim. Biraz bağırsan olmaz mı, bağırsak gölü mü sinene geçirdiğin? Biz uyanınca düşlerimiz uyanır. Ah bi görebilsem hiçliği kollarım sıvanır. Hangi renk ya da nerede? Sesini nereye doğru tarar mesela. Bilmiyorum ki. Kavuşma isteğim ellerimde tutmadığım dünya(da) varlığım. Kaybetsem gelir misin doğru söyle? Gece olunca ellerim uzuyor, biri durdursun, büyüklüğü vücudumu geçiyor. İncelen boynuma sarılıyor gökyüzü. Ne kadar büyüse de avucumun içine sığmıyor. Ay çok hoyrat, zincirlerini kırıyor. Ki ay değil mi gecenin kandırıkçısı? Nasıl hayatın ki sabahlarsa. Ben uyurken yürüyor ağaçlar. Düşlerime koşup tabiatımı bozuyorlar. Kırlentim koyu kırmızı uyanıyorum, gözlerim şişmiş, kumunu boşaltıyor dolduran güneş. Her yer çamur. Böyle uyanmak istemezdim. Kim serpti bu vişnelerin tohumunu bahçeye? "Sen yarım ölü hâlisin İsmail." Şu kaşığın tersini görüyor musun? Gel de yardım et şurayı temizleyelim. Uyumak istemiyorum, uyanmak istemiyorum. 17 Haziran 2026 01.12
Bilseydim..
Eğer gerçekten sevdiğimsen, Bana yardım et de uzaklaşayım senden.. Eğer benim doktorumsan, Bana yardım et de şifa bulayım senden.. Sevdanın böylesine tehlikeli olduğunu bilseydim, asla sevmezdim.. Denizin bu kadar derin olduğunu bilseydim, sularına asla açılmazdım.. Sonumun böyle olacağını önceden bilseydim, bu hikâyeye hiç başlamazdım.. -Arapça bir şiir-
Şiir
Yavru kedinin ölümü
Normal hayatta iyilik yapma fırsatım varken yapmam gerekirken, bir anlık tereddütle o an yapamamıştım ve bu durum için kendimi çok suçlamıştım. Keşke yardım etseydim diye defalarca söylenip durdum. İnsanlık neden bu kadar duyarsız, hiç anlamıyorum. Yavru bir kedi öldü, kimse oralı değil, kimse bakmıyor. İnsanlar yürüyüp geçiyor, bazıları neredeyse basıp gidecekti. Dayanamadım, yavru kedinin üstünü örttüm poşetle, kenarlarına taşlar koydum. Elimdeki birkaç çiçeği de yanına bıraktım, sonra da başında durup dua ettim. Küçücük bir canın bedeni sokakta öylesine çürümeye bırakıldı ve kimse dönüp bakmıyor. Ben bu kadar üzülmüşken neden diğerleri bu kadar umursamaz oldu? Yoksa onlar mı eksik, yoksa ben mi fazla abartıyorum?😥😓