TÜRKAN 'TEK VE TEK BAŞINA
SPOLİER İÇERİR!
Türkan Saylan'ın değerli mektuplarıyla hayatına daha yakından bakmamıza vesile olan Yazar Ayşe Kulin'e teşekkür ederim.
Türkan Saylan, kelimenin tam anlamıyla Cumhuriyet Kadını. İdealin, azmin ete kemiğe bürünmüş hali. Yaşamını idealine ve mesleğine adamış elleri öpülesi kadın.Çocukluğunun ilk yıllarından itibaren kafasına koyduğu doktorluk mesleğini ölüm anına kadar layıkıyla terine getirmiş bir Cumhuriyet Kadını. Kitabı okurken, hayatının her alanında azimli durulunu görebiliriz. Okurken evlenen; çğrencilik yükünün üzerine aile, eşlik ve annelik yükünü yükleyen, taşadığı hastalık yüzünden 13 ay boyunca yüzüstü yatan, eşinin tahsilini bırak evine çocuğuna bak dayatmalarına boyun eğmeyen, gencecik yaşında kanser illetini yenen güçlü kadın.
Kitabı okuduktan sonra Türkan Saylan aklımda, güçlü, azimli, kararlı, başarılı, tuttuğunu koparan bir kadın olarak kalacak. Kelimenin tam manasıyla bir Türk Kadını.
Kitap boyunca cesaretiyle ve inancıyla beni büyüledi; kimsenin yaklaşmaya cesaret edemediği cüzzamlı hastaları korkmadan, çekinmeden tedavi etmesi, tiksinmeden ya da geri durmadan sofralarına kadar oturması , kararlı tutumuyla Lepra Hastanesi'ni kurması ve sürdürmesi, şehir şehir ,mezra, taşra demeden yurdun dört bir yanıan gidip cüzzamlılara umut olması Türk Hekimi'ne yaraşır bir hareketti.
Yaşamındaki tüm olumsuzluklara rağmen umuda tutunacak bir dal muhakkak bulması insanın içini ısıtıyor.
Bu kadar umut dolu olması insanı bir yandan şaşırtırken diğer taraftan da güzel yarınlar için güdülüyor. Kardelenler Okula Projesi, cüzzamlı insanları hayata karıştırma çabası, kendini çalışmalarına ve bilime adaması ve arkasında gözaydınlığı evlatlar ve insanlar bırakması da Türkan Saylan'ın yarına olan inancını gösteriyor.
Meyve
El Kızı1000Kitap
Orhan Kemal’den okuduğum ilk eser. Devamının geleceğini artık biliyorum.
Kurgu çok iyi. Kitap her şeyin bittiği yerde başlıyor. Yağmurlu bir gecede sahile vuran bir kadın cesediyle… Daha ilk andan toplum denen canavarın acımasız yüzü kendini göstermeye başlıyor.
“Şu belalı günde intiharın sırası mıydı hey Allah’ın kulu!”
“Vay anasını, parmağındaki yüzüğe bakın!”
“Böyle serseri bir kadının parmağında ha!”
Bu sahne ile beraber yüzüğün hikayesi, onunla beraber de zavallı Nazan’ın hikayesi başlıyor. Toplum denen vahşi sistemin üyeleri, eli maşalı olmayan kişileri nasıl el ele vererek katleder? Bunun tablosunu görüyoruz kitapta. Belki de kimsenin suçu yok bu durumda. Herkes üstüne düşeni yapıyor ve hepsinin kendince haklı sebepleri var belki. O kadar ki okuyucuya sinir krizleri yaşatan kötülük timsali kaynananın bile Freud‘un gözüyle incelendiğinde -kesinlikle yeni bir psikolojik terim gerekli-yaptıkları anlaşılır gözüküyor. Bu tabloda kötülük bireysel değil, kolkola girmiş ve toplumsal bir canavara dönüşmüş. Kadın erkek ilişkisi, gelin kaynana ilişkisi, insan toplum ilişkisi; ne yönden bakılırsa bakılsın çok dersler var bu kitapta. Tüm karakterler ayrı ayrı incelenmeli. Ama şurası bir gerçek ki kötülük cehaletin çamurunda çok güzel filizlenip dal budak salıyor. Eserde bu kötülüğün karşısında yer alan aydın karakterler bile bazen istemeden karanlığa hizmet etmek zorunda kalıyor. Sona gelindiğinde ise her şeye rağmen aydınlık yarınlar için umudun filizlendiğini görüyoruz.
Tüm bunların dışında okuduğum en akıcı kitaplardan biri. Adeta okuyucuyu kendine kilitliyor. Yeşilçam sineması seyreder gibi her şey okuyucunun gözünde oldukça gerçekçi bir görüntüyle canlanıyor. Baş karaktere çok üzülen okuyucu aynı zamanda onun hatalarından çok gerçekçi dersler çıkarıyor. Bunun yanı
Reklam
“Şayet insanlık uzayda denklerine veya kendinden üstün olanlara rastlarsa, hakikaten ne olacaktı?”
Okuduğum en garip kitaplardan biriydi. Hatta bu kitabı okuyana kadar Bunny benim için “okuduğum en tuhaf kitap” unvanını taşıyordu… ta ki All Tomorrows ile karşılaşana kadar. Kitabı bitirdiğimde üzerimde gerçekten tuhaf bir his bıraktı; hatta ciddi ciddi evrim korkusu yarattı diyebilirim. İnsanlığın yarını ne olacak? Bizi nasıl bir evrim bekliyor? Günün birinde tamamen tanınmaz hâle mi geleceğiz? Kitap boyunca zihnimde dönüp duran sorular bunlardı. Konuya gelirsek; insanlık Mars’a yerleşiyor ve bu kez savaşlar Dünya ile Mars arasında başlıyor. Sonrasında insanlar galakside farklı gezegenlere yayılıyor, dokundukları her yeri tüketip yok ediyorlar. Kitap boyunca hissedilen en güçlü şeylerden biri şu: İnsan, bulunduğu yere medeniyet değil çoğu zaman savaş götürüyor. Tam bu noktada devreye kadim ve neredeyse tanrısal bir uzaylı ırk olan Qu giriyor. İnsanlığın genleriyle oynuyorlar ve insan türü akıl almaz bir evrim sürecine sürükleniyor. Ama burada özellikle şunu söylemem lazım: Yazarın kendi çizdiği o tasvirler… gerçekten korkunçtu. Bazı sayfalara bakmak bile içimi daraltmaya yetti. İnsan bedeninin böylesine grotesk ve çaresiz şekillere dönüşmesini görmek rahatsız edici olduğu kadar büyüleyiciydi de. Kitap aslında insanlığın evrim tarihini anlatırken çok daha karanlık bir şey söylüyor: İnsan ne kadar değişirse değişsin, içinde taşıdığı yıkım dürtüsü pek değişmiyor. Türler, bedenler, medeniyetler farklılaşıyor ama savaş hep bir şekilde var olmaya devam ediyor. Anlatım tarzı klasik bir roman gibi değil; daha çok eski bir saha notu ya da çizim defteri okuyormuşsunuz hissi veriyor. Bu da kitaba ayrı bir tekinsizlik katmış. Body horror temasını sevenler için gerçekten eşsiz bir
O KADAR GÜZEL Bİ KİTAP Kİ BAYİLİYORUM YA
yazarı da çooookkk ayrı seviyorum yani Beyza abla benim icin gercek bi abla... ne diyeceğimi bilmiyorum yani Yeval'in konuşması, Zelal'in gerçek kimliği falan fistan derken çok kafam karıştı bu kitapta ama yine de çok begendim. Diğer kitaplara nazaran daha hızlı bitirebildim ve bence rs bitmek üzere gibi gibi yani bu aralar ders aralarında ve evde de okumaya çalışıyorum ve telefondan okumayı da azalttım baya. Bir sonraki kitapta görüşmek üzere
Aydınlık yarınlar
Bir ülke yeni baştan nasıl inşaa edilir, temeldeki zayıflıklar el birliği ile nasıl çözüme kavuşturulur, eğitimim bu hedefteki payı ne denli büyüktür konuları üzerine yazılmış olan eser Finlandiya'nın gelişimini bu amaçla ilerleyişini ders verir nitelikte ortaya koyuyor. Okurken kendi dünyasındaki kendi çevresindeki çatlakları görmesini sağlayacak bir ışık kaynağı olmuş eser. Hakikaten bir ülke gelişimi, ilerleyişi hedef alıyorsa en büyük çaba eğitime gösterilmeli düşüncesini bir kez daha gözler önüne seriyor. Ancak bahsettiğim eğitim okulla sınırlı kalmayan, ülkenin her kesiminde askeriyeden, hastaneye, memuriyetten siyasete, köyünden kasabasına dört bir yanda her anlamda donanımlı bir eğitim. 'Efendiler! Ne zamana kadar bu saklambaç oyununa devam edeceksiniz? Sürekli vatanseverlikten, millet sevgisinden, uygarlığa hizmetten bahsediyorsunuz. Ancak millet için, vatan için, insanlık için ne yapıyorsunuz? Bazıları sevgili yurdumuzu namussuzca soyarak milyonları götürüyor, bazıları da dairelerde, matbaalarda, okullarda, üniversitelerde memurluk yapıyor. Diğer bir yandan sayısı milyonları bulan halkımız mahvoluyor, yozlaşıyor, sarhoş yaşıyor, hayvanlaşıyor. Milletimizin temelleri çöküyor. Hala vakit varken ülkeyi, halkı kurtarınız! ' bölümündeki sesleniş anlatılmak istenen in özünü çok güzel gözler önüne sermiş. Bu saklambacın bittiği, milletin el ele vererek aydınlık yarınlara ulaşmak için çabaladığı, namus yoksunlarına korkusuzca dur diyebildiği yarınlara ulaşmak ümidiyle...
Çok sürükleyici çok eğlenceliydi, hakkında paylaşımlardan dokayı iç bunaltıcı ve korkutucu olacağını sanmıştım fakat öyle değil. Hikaye Qu'dan çok daha fazlasını içeriyor, uzak galaksilerde geçen milyarlarca yıllık insan evrimini oldukça gerçekçi işlemiş. Kolonileşmiş yığınlara selam olsun.
Reklam
Reklam