Yalnızlık…
Tuhaf keder hamurunun içinde ezile ezile yoğruluyordu. Yalnızlığıyla sözlü sözsüz tüm münasebeti şimdi acı veriyordu. Karartılmış bir hayatın artığıydı işte.
Her düşündüğünü ifade edebileceğin gün,senin torunlarının torunları bile ihtiyarlamış olacak.Şimdi sır ve korku devrindeyiz,iki yüzün olmalı, birini kalabalığa göstermelisin diğerini kendine ve Yaratıcı’na saklamalısın. Gözlerini,kulaklarını ve dilini korumak istiyorsan, gözlerin,kulakların ve bir dilin olduğunu unut.