“ Biz insanlar, kendi kendimize açıklamalar yapma ve her şeyi bir sonuca bağlama ihtiyacımız yüzünden, sonradan tüm hikayelere, en önemsiz ve sıradan olanlara bile belli bir anlatı kazandırırız. Dönüp geriye bakar, hafızamızın çekmecelerini karıştırır ve o küçük detayın başka bir şeyi tetiklediğini anlarız. Çünkü küçük sersem zihnimizde her şeyin bir başlangıcı ve sonu olmalıdır. Bir neden ve sonuç. Biz zavallı faniler, içinde yaşadığımız evren için tamamen yabancı ve önemsiz olan tüm bu rastlantıları anlamlandırma kapasitesine sahip olmasaydık dünya korkunç bir yer olurdu.”
“Hayat da bir arama motoruna benzer: Seçim yaptıkça olasılıkları daraltır, nihayetinde iki ya da üç seçenek arasında karar vermek zorunda kalırsınız. Sonra da doğru seçimi yapmış olmak için dua edersiniz.”
“ Yaşamı veya acıyı tartamazsın. Bütün acılar gerçek ve kişiseldir. Sahip olduğumuz en kişisel şeydir acı. Her birimizi farklı şekillerde yiyip bitirir. “
“ Kitap okumanın dünyaya bakışımızı genişlettiği söylenir ki bu da dünyayı daha iyi anlayabilmemizi sağlar, anlayışa sahip oldukça da güçleniriz. Güçlendiğimiz yönünü başarıyla bağdaştıran insanlar olsa da durum yalnızca güçlenmekle sınırlı değil; anlayış beraberinde acıyı da getirir. Kitaplar, kısıtlı deneyimlerimizle hiç görmediğimiz bir dünyanın barındırdığı acılarla çevrelenmiştir. Bir başka deyişle, eskiden farkında olmadığımız ıstıraplarla karşı karşıya kalırız. Bir başkasının kederini derinden hissederken sadece kendi başarımız ve mutluluğumuzun peşinden koşmak zorlaşır. bu yüzden kitap okumanın, aksine bizleri bahsedilen o başarıdan uzaklaştırdığı kanaatindeyim. Kitaplar bizi başkalarının önüne ya da üstüne koymaz; başkalarının yanında durmamızda yardımcı olur.”