Yasemin
@yaseminncakirr
5 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Doğrusu kitabın başından itibaren katilin kim olduğunu rahatlıkla seziyorsunuz. Sadece emin olmak için okumaya devam ederken bir de bakıyorsunuz ki kitap bitivermiş. ''Bu resimdeki tuhaflık ne?'', ''Neyi atlıyorum?'', ''Ne tür bir canavar on iki yaşında bir kızı vurur?'' sorularını sıklıkla yineliyor Robin. Özellikle iç sesiyle yaptığı tartışmalar, düşünceleri, kitabı daha sürekleyici kılmış. Bana kalırsa yazarın üslubu da bir hayli iyiydi. Son sayfalarda beklediğiniz cinayet itirafını okurken nefesinizi tutacaksınız. Katili biliyor olmanıza rağmen soğukkanlılığı karşısında nutkunuz tutuluyor. Elinizden düşürmeden bitireceğiniz bir psikolojik gerilim romanı olduğunu gönül rahatlığıyla söyleyebilirim. Bu türü sevenler için vakit kaybı olmayacağını, sevebileceklerini düşünüyorum.
Reklam
''Dedem bunlara kendini bilmezlerin tantanası diyor.''
''Sen o kendini bilmezlere dikkat et Lorenzo. Onlar en tehlikeli düşmanlar, çünkü onlar her yerdeler.''
Sayfa 87
İnsan öldürmek kolay, ama kan ruhuna da sıçrar. İnsan öldürenin ruhu kanar.
Sayfa 51
'Ölümün gerçekte ne olduğunu kimse bilmez, belki de insanlar için en büyük iyiliktir. Halbuki kötülüklerin en büyüğüymüş gibi korkarlar ondan. Bilmediği bir şeyi bildiğini sanmak, kınanması gereken bir cehalettir.'
