yasemin
@yasemn13
Öğretmen
CBÜ
Mersin
206 okur puanı
Kasım 2015 tarihinde katıldı
Bomba gibi bi fantastik kitap tavsiyesiyle geldim size
Kan ve Külden
680 sayfa
Fantastik kurgu
Puanım kesinlikle 10/10
“Kılıcım ve hayatım pahasına seni güvende tutacağıma yemin ederim, Penellaphe.” dedi bana yoğun nefis bir çikolatayı anımsatan derin ve pürüzsüz bir sesle konuştu. “Şu andan son ana dek seninim.”
Fantastik okurlar mutlaka görmüşsünüzdür Kan ve Külden’i ya da görmediyseniz artık gördünüz
Jennifer’ın kitaplarına olan aşkım dağlar kadar büyük o yüzden Kan ve Külden’a öyle büyük bi hevesle başladım ki.. Ve hayal kırıklığına da uğramadım.
Kısaca konusundan bahsedeyim sonra bolca övgüye devam
Poppy kitabın kadın karakteri. Krallıkta öyle bir hayata mahkum edilmiş ki. Tanrılar tarafından seçilmiş saf ve temizliğimin temsili bir kız. Bu yüzden saflığını yok eden her şey ona yasak. Sosyalleşmek diğer insanlarla konuşmak ve yüzünü göstermek. Ve bir anda karşısına Hawke çıkar. Bir kraliyet muhafızı ve şahsi koruması. Poppy ne kadar saflığı temsil ediyorsa Hawke de onun tam zıttı saflık dışında bütün her şey onda var
İkisinin tanışması onlar için nasıl sonuçlar doğuracak özellikle de Poppy için..
Hawke’ye kitap boyunca aşık olmamak imkansızdı. Ben bayıldım iki karaktere de ve yan karakterlere de. Kieran kitabın sonunda dahil olsa kalbimi inanılmaz kazandı. Kitap 680 sayfa boyunca akıcıydı evet ama son 100 sayfa ultra akıcıydı. Kurgu kesinlikle on üzerinden onu hak eden bir kurguydu. Kısaca ben çok sevdim kitabı gülümsemekten çenem ağrıyarak okudum
Fantastik kurgu seviyorsanız Mutlaka okuyun sonra bi daha okuyun Sonra da bana yazın
#mybookstagram #bookstagramturkey #kitapalıntıları #minikkütüphanem #bookshelf #booksandbooks #fyp #kitapönerisi #bookshelf #booksfotográficos #bookfotography
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sis ve öfke sarayı
2.Kitap
644 sayfa
10/10
Kitabı az önce bitirdim ve koşarak yorumumu yazdım. Harika bir kitaptı tam anlamıyla kalbimi kazandı bu kitap. İlk kitapta Feyre’yi zaten çok sevmiştim ikinci kitapta daha da hayran kaldım. Bu kadar güçlü olması beni çok etkiledi. Neyse önce konusundan bahsedeyim sonra “Bolca Övgü” köşesine severek geçeceğim
İlk kitap olan Dikenler ve Güller Sarayı’nı okumadıysanız, bu kısmı atlamanızı öneririm.
Feyre ilk kitapta Dağın altında verdiği savaşta bütün laneti kaldırmıştı. Yepyeni bir de ünvan verilmişti ona; Lanetkıran. Fakat kurtulmuş olmalarına rağmen orada yaşanılan şeyleri bir türlü sineye çekemez. Her gece kabuslar görerek uyanır. Üstelik bir de Rhys ile arasındaki bağ vardır. Verilen bir söz.. Her ayın bir haftası Gece Sarayında kalması gerekir.
Tamlin’nin olduğu yerleri okurken sinirden küplere bindim desem doğru bir tabir olabilir. Kitaba yeni giren karakterler de oldu. Azriel, Mor, Amran, Cassien.. Hepsi öyle güzel anlatılmıştı ki. Sanki daha önce tanışmışım gibi hissetim onları okurken. Favori karakterim Rhys oldu. Onun dışardan örülmüş duvarlarının ardında naif bir ruhunun olduğunu görmek çok tatlıydı. Sevgisi, bağlılığı.. Bu sevginin hiç bi zaman zehire dönüşmemiş olması.
Özellikle Rhys’ın Feyre’ye her şeyi tam anlamıyla anlattığı sayfalar en en en favori yerim oldu. Ahhh daha o kadar çok anlatacak şeyim var ki..
Kuralan evren harika ötesi anlatılmıştı. Özellikle Valaris. Hayaller Sarayı, Bahar ve Gece Sarayı. Hepsinin gözümde canladığına yemin edebilirim ama ispatlayamam
Ben çok sevdim bütün okuduğum yorumlarda seri İçinde en iyi kitabın bu olduğu söylenmişti. Bende ilk kitaptan daha çok sevdim diyebilirim. Eğer hala Dikenler ve Güller Sarayı’nı okumadıysanız mutlaka tavsiye ediyorum.
Kitapla kalın
Babalar ve Oğullar
Rus edebiyatı Klasiği
256 sayfa
Nerde Rus bir yazar var orda ben Rus yazarları okudukça genel bir yargı da oluşuyor yavaş yavaş zihnimde. Hepsi kitaplarında aileye bolca yer vermiş. Ve dönemin siyasi sosyal yapısını anlatmadan da geçmemiş asla. Turgenyev’den okuduğum ilk kitap sanırım Babalar ve Oğullar.
Okuduktan sonra kısa bir araştırma yaptım kitap hakkında. Yazıldığı dönemin Rusya’sında özellikle gençler arasında yaygın ünlü bir akım olan nihilizmden (hiççilik) etkilenmiş yazar ve kitabındaki bir karakter ile de bu akımı canlandırmış aslında.
Hemen kitabın konusundan bahsedeyim;
Bazarov ve Arkadiy iki yakın arkadaştır. İkisinin aileleriyle aralarında geçen kuşak çatışmaları, ailevi sorunları harmanlayıp bize sunmuş yazar. Bazarov nihilist bir kişilik. Sorgulayan otoriteyi inkar eden, toplumsal değerlerden kendini soyutlamış güçlü bir karakter. Toplumsal değer dediysem aklınıza gelebilecek hepsi. Evlilik, aile…
Tabi onun bu karakteri eski kuşak tarafından yadırganmakta. Bazarov’un babası ve Arkadiy’nin babası arasında geçen olaylar ve sohbetleri okuyacaksınız bu kitapta kısaca.
Kurgunun işleyişindeki bazı olaylara çok şaşırdım özellikle de Bazarov’un bazı düşüncelerine. Hatta yer yer kızdım da tavırlarına.
Üzüldüm de… Birçok duyguyu yaşadım yani bu kitapta. Düşüncelerini hiç bir zaman alıp köşeye bırakmadı. Ama sanırım kitapta en etkilendiğim karakter o oldu.
Kitabın sonu beklediğimden çok farklıydı.
Yayınlandığı dönemde büyük ses getiren kitaplardan birisi kesinlikle.
Ben sevdim ama durağan olması biraz yordu beni sadece. Felsefeye ilginiz varsa, keşke şöyle felsefeyi almış işleyip etkileyici bir kurgu haline getirilmiş bir kitap olsa diyorsanız Babalar ve Oğullar tam size göre.
Kitapla kalın
Kitabı bitirdim koşarak yorumu yazdım Burdan anlaşılabilir sanırım kitabı sevdiğim. Dün başlamıştım bugün de bitirdim. Açıkçası kitabı sevdim amaa bi dikenler ve güller sarayı kadar etkilemedi beni. Bu kitap daha naif ve daha softtu diyebilirim.
Önce konusundan biraz bahsedeyim sonra yorumumu ciltlerce anlatacağım Bu yorum konusunda birinin gerçek anlamda beni dizginlemesi lazım
Kitaplara konuşan gezip dolaşan, uyuyan bir kız düşünün. İşte o kız kitabın baş karakteri Elisabeth. Büyülü bir kütüphanede çırak olarak çalışır ve bir komplo sonucunda cinayetle suçlanarak büyük saraya yargılanmak için gönderilir. Gerçek suçluyu bulma çabası, yakışıklı Nathaniel ve yardımcısı iblis Silas.. Oldukça zengin bir kitap sizleri bekliyor.
Benin kitapta en sevdiğim karakter Silas’tı aslında. Resmen tüm kitabı yürüten kişiydi. Elisabeth’i biraz ruhsuz buldum donuk da denebilir. Aslında kitap genel olarak duygudan biraz yoksundu. Olay ağırlıklı bir kitaptı. Mesela Elisabeth ve Nathaniel arasında daha çok diyalog okumak isterdim ben. Arada da olsa tatlı diyalogları vardı ama yetti mi hayır
Seri kitabı değil o yüzden de böyle olmuş olabilir.
Velhasıl kelam ben sevdim puanlayacak olursam 10 üzerinden 7 veya 7,5 diyebilirim.
Son olarak da kapak tasarımı ha ri ka
“Ağızları kapatıyorlar, kafaları saptırıyorlar. Ben bundan daha ağır bir suç bilmiyorum.”
Çerez bi kitapla herkese merhaba
Kitabın konusu şöyle;
Yahudi kökenli Alfred Dreyfus 1894 ün Fransa’sında casuslukla suçlanır. Tüm deliller suçsuz olduğunu göstermesine rağmen mahkeme onu suçsuz bulmaz ve hapise gönderilir. Halk ikiye ayrılır suçsuzluğu konusunda. Dönemin bir çok aydını da bu meseleden etkilenir. Emile Zola da bu konuya karşı duruşunu ‘Suçluyorum’ adlı yazısını gazetede yayınlatarak gösterir.
Kitapta bazı yerleri Tahsin Yücel kendisi anlatmakta. Benim için farklı bir kitaptı. Aydın kelimesinin kesimden kesime anlamının ne kadar değiştiğini gördüm. Sevdim mi sevmedim mi bilmiyorum ama farklı bir deneyimdi.
Tavsiye eder miyim emin değilim ama oldukça kısa merakınız varsa bi göz atmak isteyebilirsiniz
