İnsanın taş yemeye ihtiyacı yok diyorsun. Öyleyse şunu düşün: İnsanın ihtiyacı olandan fazlasını elinde tutması, kendisi için taş gibidir. Bu yalnız mallar, servet, güç gibi nesnelerde geçerli değil; merhamet, şefkat, tevazu gibi şeyler için de böyledir.
Bilgi için de böyledir. Eğer herhangi bir şey insanların istifadesine açıksa, ancak istifade edildiği kadar o “şey” olur. O şeyden istifade edilmezse artık o taştır ve gerçekten onu istifade konusu etmeksizin kullananlar taş yemiş olurlar.
Sana yaramıyorsa bırak, başkasına yarasın. Sana yaramadığı halde sende olan, hem senin hem başkasının aleyhinedir: Taşları yeme, taşları yemek yasak.