“Bağışlayın beni.. ve beni unutmayın! Sizden ayrı yaşayamam ben!... Sevgili karım, sevgili çocuklarım. Sizden ayrı olacağım için öleceğim! Beni bağışlayın!...”
Şimdi kar yağmasından, bir kar fırtınasının çıkmasından korkuyordu. Çünkü o zaman Zarife ve çocukları evden çıkamaz, o da onları uzaktan da olsa göremezdi.
“Allah’ım! diye dua ediyordu. Ne olur kar yağdırma. Biraz bekle, sonra istediğin kadar yağdırırsın.. yalvarırım bugün yağdırma!”
Gafil!.. San ki bilinmez bir kuvvete esirsin.
Çelimsiz varlığınla neyine güvenirsin?..
Hiçiz... Sadece hiçiz... Kulaklarına girsin:
Yularımız tutan mukadderin elidir.